الگوی ترور که با اطلاعات دروغین توجیه می شود

    ۱۳۹۹/۰۹/۲۵

 در ژولای 2011  فردی که با موساد همکاری می کرد – و ظاهرا یکی از اعضای سازمان مجاهدین بود – داریوش رضایی نژاد دانشجوی 35 ساله مهندسی را در مقابل کودکستان فرزندش به ضرب گلوله ترور و همسرش را نیز زخمی کرد.

آن مرد جوان تنها به این دلیل ترور شد که درباره سوییچ های ولتاژ بالا تحقیقاتی انجام داده و در خصوص مطالعات دانشگاهی اش مقاله ای علمی چاپ کرده بود. خلاصه مقاله ای که رضایی نژاد چاپ کرده بود نشان می دهد فعالیت هایش در حیطه "قدرت انفجاری" در لیزرها، منابع میکروویو با توان بالا و همچنین سایر نرم افزارهای تجاری است. 

چند روز پس از ترور رضایی نژاد یک مقام از "کشور عضو" که نامی از آن برده نشده است، خلاصه مقاله رضایی نژاد را در اختیار "جورج جان" خبرنگار آسوشیتدپرس قرار داد. جان "متقاعد شد این ادعا صحت دارد" که رضایی نژاد در حال "فعالیت به روی قطعه ای بسیار مهم در ایجاد انفجار مورد نیاز کلاهک هسته ای است."

سپس در سپتامبر 2001 اسرائیلی ها "خلاصه ای از گزارش اطلاعاتی" در اختیار جان قرار دادند که حاوی ادعایی مضحک بود: رضایی نژاد اصلا متخصص مهندسی برق نبود، بلکه "فیزیک دان" بود که در زمینه های مختلف تسلیحات اتمی، با وزارت دفاع ایران همکاری می کرد.

قتل بی رحمانه یک مهندس جوان برق بدون هیچ گونه سابقه ای از فعالیت در امور تسلیحات اتمی با ادعایی احمقانه توجیه شد که هیچ پشتوانه منطقی نداشت. این مساله نشان داد شیوه خاص موساد درباره ترور فخری زاده تکرار شده است: دستگاه اطلاعاتی اسرائیل به سادگی روایتی خلق می کند که مبتنی بر ارتباطات تخیلی با برنامه تسلیحات اتمی است که اصلا وجود خارجی ندارد. سپس نظاره گر آن می شود که رسانه های غربی بدون مواجهه با هرگونه انتقاد، این شایعات را در میان عموم مردم منتشر می کنند، تا زمینه سیاسی برای ترورهای بی رحمانه افراد، در روزِ روشن، فراهم شود.