مردم انگار فوج فوج و میلیون، میلیون برای تشییع امام شهید، از زمین می‌جوشیدند و از آسمان می‌باریدند. روز دوشنبه تهران را می‌گویم و سه‌شنبه قم را. پرچم‌های سرخ به نشانه خونخواهی امام شهید سرتاسر دریای بی‌کران انسان‌ها را پوشانده بود‌.... و به «‌دریای سرخ‌»! شبیه شده بود. امروز را هم در شهادت آقای شهیدمان به سوگ می‌گذرانیم‌، اما سوگی که با برخاستن همراه است و از این روی به سروده زیبا و فاخری از برادر عزیزمان آقای محمد رسولی که به همین مناسبت سروده شده است
اختصاص می‌دهیم؛

چرا نمی‌شکند بغض سرد حیرت ما
دلم شکسته عزیزم کجاست غیرت ما
تو را به خاک نهیم و به خانه برگردیم؟
به روزمرگی این زمانه برگردیم؟
چرا ز پرچم سرخ قیام حرفی نیست؟
به «حرف» هم دگر از «انتقام» حرفی نیست
جدا ز هر جریانی است بحث قاتل تو
مرا چه‌کار به امضای نحس قاتل تو‌
نمی‌کنیم در این انتقام، کوتاهی
که زنده‌ایم فقط از برای خونخواهی
کسی که کشت امام مرا، چرا نکشیم؟
که ننگ ماست، اگر قاتل تو را نکشیم
از این به بعد کفن جای جامه بر تن ماست
قسم به خون تو، قتل ترامپ گردن ماست
حرام‌زاده‌ترین جهان چرا زنده است؟
سگ جزیره کودک‌خوران چرا زنده است؟
تقاص دادن او قصه سیاست نیست
از این به بعد جهان جای این نجاست نیست
جهان نگاه کند تیغ انتقام اینجاست
و ملت «نظر دیگر امام» اینجاست
چه ملتی که سراپا غیور و خونخواه است
قصاص خون تو عین قیام‌لله است
اگر چنین بشود التیام می‌گیریم
سر از تنم برود انتقام می‌گیریم
اگرچه در دل ما داغ آتشینت هست
هزار شکر که امروز جانشینت هست
چه نائبی که به نام و مرام خامنه‌ای است
هنوز رهبر ایران امام خامنه‌ای است
مباد آنکه ز خونت کسی عبور کند
که انتقام تو تعجیل در ظهور کند
قسم به پیکر بر خاک لاله‌گون حسین
دمیده پرچم خونخواهی‌ات ز خون حسین
چه غم که عاقبت ظالمان مجازات است
نشان پرچم موعود یالثارات است