سردار شهید مصطفی کلهری، برادر شهید محمدتقی کلهری روز نخست فروردین سال ۱۳۳۸ مقارن با میلاد حضرت محمد مصطفی(ص) در قم دیده به جهان گشود؛ در دوران دفاع مقدس به جبهه اعزام شد. مدتی در غرب و پس از آن در جنوب، جبهه‌ها را درنوردید و حماسه‌های بزرگ و باشکوه را آفرید، در غرب بود که با آتش پدافند، سوخوی متجاوز عراقی را سرنگون کرد، در عملیات رمضان تا عملیات بدر حضور چشمگیری داشت. سرانجام ۲۵ اسفند سال ۱۳۶۳، در منطقه عملیاتی هورالعظیم طی عملیات بدر، در حالی که فرماندهی گردان سیدالشهدا(ع) از لشکر ۱۷ علی‌بن ابی‌طالب(ع) را بر عهده داشت، به شهادت رسید و پیکر پاکش در گلزار شهدای علی‌بن جعفر(ع) قم آرام گرفت.
فرازی از وصیت‌ نامه سردار شهید مصطفی کلهری: «خدايا! می‌خواهم شهادتی نصيبم کنی که اگر جنازه‌ام را آوردند تکه‌تکه باشد تا نزد شهدای ديگر سرفراز باشم.خدايا! مرا با شهدای کربلا محشور کن. خدايا! نمی‌دانم چطور با تو صحبت کنم با اين گناهانی که کرده‌ام، ولی می‌دانم که تو کريمی، امید ناامیدانی، ديگر نمی‌دانم چيزی بگویم، فقط مرا بيامرز و مديون خون شهدا مکن. از خدا می‌خواهم که شهادت نصيبم کند و ديگر هيچ آرزويی ندارم....برادران و خواهرانم! فرزندانتان را در راه اسلام تربيت کنید. نگاه به زیردستان خود کنید که خدا از شما راضی باشد. خدا را شکر کنید و نگاه به بالادست خود نکنید که طمع دنیا شما را بگیرد. در سختی‌ها آن‌قدر صبر کنید که صبر از دست شما خسته شود. زمانی که دنیا رو به شما آورد، پشت به دنیا کنید. از هرچه که به سر شما می‌آید راضی باشید، البته آزاده باشید، تا می‌توانید به فقيران کمک کنید. روزی را از خدا بخواهید، نه از بنده خدا.»