بزرگ‌مردانی که عمر خویش را در طبق اخلاص نهاده و در راه اعتلای ایران عزیزمان سلحشورانه مجاهدت می‌کنند، همواره با زیباترین پاداش الهی یعنی شهادت بدرقه می‌شوند. ستوان‌یکم هاشم میری بقال، از فرزندان غیور و جان‌برکف شهرستان زیرکوه و روستای بقال، نمونه‌ای درخشان از این مجاهدان راه خدا بود. این افسر رشید و متعهد که به عنوان پرسنل خدوم آماد و پشتیبانی نیروی زمینی ارتش (نزاجا) خدمت می‌کرد، جهت ادامه ماموریت مخلصانه خود به استان اصفهان منتقل شده بود. در جریان حملات ناجوانمردانه و خصمانه صهیونی- آمریکایی در جنگ رمضان، این مدافع وطن در جمعه‌شبی در اصفهان، غریبانه و مظلومانه به درجه رفیع شهادت نائل آمد. شهیدی که خدمات گران‌بهایش در سنگر پشتیبانی از کیان کشور، توشه‌ای ابدی برای او شد و راهی را پیمود که امروزه یک ملت به آن می‌بالد و سرافرازی و پیروزی کشور وام‌دار خون پاک اوست.
مراسم تشییع و وداع با پیکر مطهر این شهید والامقام در شهر زهان، با حضور حماسی مردم و مسئولان، به صحنه‌ای ماندگار تبدیل شد. سوزناک‌ترین لحظه این وداع، طنین کلام پدر بزرگوار شهید بود که با بغضی جانسوز خطاب به پیکر فرزندش گفت: «خوش آمدی بابا... بدن ارباً اربای تو را... ‌هاشم جان، این‌ها همه‌ هاشم بزرگ خواهند کرد؛ این‌ها همه ‌هاشم شیر می‌دهند.» پیکر پاک این مدافع وطن، پس از وداعی باشکوه، در زادگاهش آرام گرفت تا مزارش نماد جاودانگی و راهش الهام‌بخش نسل‌های آینده باشد.