جوانان مؤمن و نخبگان علمی این مرز و بوم، همواره پیونددهنده سنگر دانش، اخلاق و ایثار بوده‌اند. شهید مجید میرمحمدی، متولد ۱۹ شهریور ۱۳۷۰ در شهرستان خدابنده (قیدار نبی) و دانشجوی مقطع کارشناسی ارشد رشته مترجمی زبان عربی دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران، نمونه‌ای وارسته از همین نسل دهه هفتاد بود. او که فرزند جانباز سرافراز دفاع مقدس بود، اخلاق نیکو، ادب، پاکیزگی و خوداتکایی را از خردسالی همراه داشت.
 شهید میرمحمدی در طول سال‌های زندگی مشترک با همسرش، همواره نماد مهربانی، خلوص، خنده‌رویی و مسئولیت‌پذیری در برابر خانواده و مردم بود. او با روحیه عاشقانه و آکنده از امیدی که داشت، در یکی از یادداشت‌هایش نوشته بود: «اگر عمرم کوتاه است، اما امیدم بسیار بلند است». 
در عرصه علمی نیز با کسب رتبه سوم آزمون دکتری، دوشادوش فعالیت‌های جهادی و فرهنگ‌سازی برای زنده نگه‌داشتن اصالت خانوادگی و زبانی خویش گام برمی‌داشت. 
با آغاز جنگ تحمیلی در رمضان و حملات ددمنشانه آمریکا و رژیم صهیونیستی، او نیز به آرزوی خود در اوج جوانی و موفقیت دست یافت؛ سرانجام در ۱۱ اسفند ماه ۱۴۰۴، پس از برقراری آخرین تماس و طلب حلالیت با تاکید بر اینکه «بیرق امام حسین‌(ع) نباید بر زمین افتد»، بر اثر بمباران هوائی به فیض شهادت نائل آمد. 
پیکر مطهر این شهید والامقام، طبق وصیتش در زادگاهش خدابنده زنجان به خاک سپرده شد. یاد و خاطره این دانشجوی مجاهد و همت والا، چراغ راه جامعه دانشگاهی و آیندگان خواهد بود.