سال نو

سال که نو مي­شود، صفحه جديدي در دفتر عمر ما باز مي­شود. اگر اهل دل باشيم و بتوانيم خط خدا را بخوانيم، برگ برگ درختان هم، اوراق سبز کتاب معرفت است.

گل دفتر اسرار خداوند، گشوده است

صحرا ورق تازه­اي از پند گشوده است

تقرير اديبانه برهان معاد است

فصلي که نسيم از پي اسفند گشوده است

با شاداب شدن طبيعت و نو شدن سال، خداي خوبمان به ما پيام مي­دهد که: سال، تحويل شد، شما هم متحول گرديد. درختان از خواب زمستاني بيدار شدند، شما هم بيدار شويد.

يک سال از سرمايه عمرتان گذشت، سال نو را پر بارتر و بهتر کنيد. طبيعت تازه شد، شما هم نو بشويد. بهار آمد، شما هم بهاري شويد. مبادا از طبيعت و بهار و درختان عقب بمانيد...

نگذاريد در مزرعه وجود و بوستان عمرتان، خس و خار گناه و (منکر) برويد، تا گل (معروف) بهتر بتواند رشد کند و عطرافشان شود و وجودتان را بهار خوبي­ها سازد. سراسر زندگيتان، گلستاني از خوبي و پاکي باد.

  نویسنده :  جواد محدثی : روز یکشنبه ۳٠ اسفند ،۱۳۸۳