فِی الکافی وَ التَّهذِیب عَنِ الصَّادِقِ (عَلیه‌السَّلام) قِیلَ لَه أَوصِنِی (۱)
[شخصی به امام صادق (ع) عرض کرد که توصیه‌ای به من بکنید]. فَقَال: أَعِدَّ جَهازَک‌؛ [حضرت در پاسخ فرمودند:] وسیله‌ خود، دستگاه خود را آماده کن.
جهاز، غالباً به وسیله‌ سفر گفته می‌شود - وسیله‌ای که با آن سفر خواهی کرد و تو را در این سفر به مقصد خواهد رساند- این را آماده کن؛ سفری در پیش داری.
وَ قَدِّم زَادَک‌؛ توشه‌ای هم که برای این سفر لازم داری، این را از پیش بفرست.
وَ کُن وَصِیَّ نَفسِک‌؛ خود تو، وصیّ خودت باش.
در هنگام نزدیک شدن مرگ، ما کسی را به‌عنوان وصی معین می‌کنیم که به کارهای ما رسیدگی کند، قرض‌های ما را بدهد، کارهایی که بر عهده‌ ما است -که بعد از مرگ نجات ما متوقف به آنها است- آنها را انجام بدهد؛ نمازی، روزه‌ای، بدهکاری‌ای، اینها را به عهده‌ وصی می‌گذاریم.
می‌فرمایند خودت وصیّ خودت باش؛ تا خودت هستی، حالا که می‌توانی، همین کارهایی که منتظری تا بعد از [مرگ] تو، دیگری برای تو انجام بدهد، این را خودت انجام بده.
وَ لَا تَقُل لِغَیرِک یَبعَثُ إِلیکَ بِما یُصلِحُک؛ این‌جور نباشد که به دیگری بگویی که آنچه لازم داری را برای تو بفرستد. به جای اینکه به دیگری سفارش کنی که آنچه برای تو لازم است، بعداً برای تو بفرستد، خود تو، قبل از آنی که حرکت بکنی، قبل از آنی که وقت بگذرد، به دست خود، با اختیار خود، آن را برای خودت فراهم کن.
این وصیت امام صادق (ع) است.
------------------------------
۱) الشافی، ص ۸۷۱
[قال الإمامُ الصّادقُ‌(ع) ـ لِرجُلٍ استَوصاهُ: ‌ـ أعِدَّ جِهازَكَ‌، و قَدِّمْ زادَكَ‌، و كُنْ وَصِيَّ نَفسِكَ، لا تَقُلْ لغَيرِكَ يَبعَثُ إلَيكَ بما يُصلِحُكَ؛ امام صادق‌(ع) ـ به مردى كه از ايشان سفارشى خواست ـ فرمود: بار و بنه‌ات را آماده ساز و توشه‌ات را پيشاپيش بفرست و خود وصىّ خودت باش. به ديگرى نگو كه آنچه را به كارِ تو مى‌آيد [بعدا] برايت بفرستد.]
-----------------
* شرح حدیث در ابتدای درس خارج‌، 3/2/94
* پايگاه اطلاع‌رسانی دفتر حفظ و نشر آثار
 رهبر معظم انقلاب