سیدمجتبی هاشمی در ۲۸ اردیبهشت در خیابان وحدت اسلامی (شاپور سابق) تهران، توسط اعضای گروهک منافقین مورد سوء قصد قرار گرفته و به شهادت رسید.
در ادامه دست‌نوشته‌های خواندنی از این شهید را خواهید خواند:
مگر می‌شود به‌عنوان یک مسلمان متعهد به خود اجازه داده تا به سرزمین‌های ‌اشغالی فلسطین عزیز، اسرائیل غاصب همچنان بتازد و مردم محروم و آواره مسلمان فلسطین را هر روزه قتل‌عام کند. هرگز نمی‌توانیم ساکت بنشینیم در حالی‌که آنها در خانه‌های خود اجازه نفس کشیدن را ندارند. آری، آنها محکوم به مرگ‌اند زیرا مدافع ارزش‌های اسلامی‌اند. آنها برای خدا می‌جنگند و همانا پیروزی از آن مسلمین است.
می‌خواهم با امامم، آن رهبر عالیقدر انقلاب اسلامی و آن رهبر کبیر مستضعفان جهان وداع کنم و هم از محضر مقدس و مبارک و شریفشان پوزش بطلبم، متاسفانه نشد با فتح و پیروزی کامل خدمتشان مشرف شویم و از نزدیک صورت بی‌مثال ایشان را ببینیم و دست مبارک ایشان را ببوسیم و به آرزویمان برسیم.
باید بگویم بارها و بارها قصد داشتم خدمت ایشان برسم و از جبهه و اوضاع نبرد و از حال و روز رزمندگان جان برکف اسلام برایشان بگویم و درددلی با ایشان داشته باشم و لازم به ذکر است، هر چند دوستان بارها لطف داشتند و به من عرض می‌کردند که: اگر می‌خواهی به دیدار امام بروی، بسم‌ا... هماهنگ می‌کنیم؛ چرا به دیدار حضرت امام نمی‌روی ما هماهنگ می‌کنیم تا حتماً به دیدار امام بروی و من در جواب عرض می‌کردم: اصرار نکنید؛ زیرا من از آغاز جنگ با خود و بچه‌های فدائیان اسلام عهد و پیمانی بستیم و قراری گذاشتیم؛ تا وقتی که یک سرباز بعثی عراقی در خاک میهن اسلامی‌مان جولان می‌دهد و تا وقتی آنها را از خاکمان بیرون نکردیم و به پیروزی کامل دست نیافتیم، هیچ کداممان به دیدار رهبرمان حضرت امام نرویم.