پس از پیروزی انقلاب با پوشیدن لباس سبز سپاه، جهت مبارزه با ضدانقلاب عازم کردستان گردید و به تیپ ویژه شهدا به فرماندهی شهید محمود کاوه پیوست. از جمله کسانی‌که در آن تیپ نقش مهمی ایفا می‌کرد امیرعباسی بود. به طوری‌که شهید کاوه همیشه می‌گفت: «ابراهیم امید تیپ ویژه شهداست». پس از مدتی همراه یک تیم با مسئولیت محمود کاوه جهت پاسداری قسمتی از بیت حضرت امام(ره) به جماران مأمور شدند و پایه و اساس رشد روحی و معنوی ابراهیم با مشاهده حالات ورفتارهای امام در آن‌جا رقم خورد. با شروع جنگ تحمیلی با کسب اجازه از پیر و مراد خویش راهی جبهه‌های دفاع مقدس گردید.
او در امور نظامی همه‌ فن حریف بود و با پشتکار فراوان دستی در ساخت مواد منفجره از جمله قالب ساخت مواد منفجره، فولمینات جیوه، فتیله‌ها و چاشنی‌های نارنجک‌ها، نیتروآمونیوم و... داشت. جسارت و جرأت او در شناسایی بی‌نظیر بود به طوری‌که آوازه حماسه او در دشت آزادگان که منجر به پیروزی برق‌آسا در عملیات الله‌اکبر شد، تحسین و تقدیر فرماندهان سپاه را برانگیخت.
ابراهیم در نوزده سالگی که چند روزی به تولد تنها فرزندش مانده بود، در ارتفاعات دوپازا و در اول تیرماه ۶۱ به شهادت رسید.