چند سال پیش حضرت آقا به اهواز تشریف بردند. یکی از چیزهایی که ایشان علاقه‌مند بودند در اهواز صورت بگیرد، ملاقات با شعرای عرب اهواز بود. شعرای عرب همین که فهمیدند ایشان مایل هستند آنها را ببینند، از اطراف و اکناف به اهواز آمدند. جلسه‌ای تشکیل شد که اداره‌اش به عهده‌ من بود. من اصلاً نتوانستم جو و شرایط پراحساس جلسه را کنترل کنم، از بس این شعرای خوزستان برای ابراز احساسات هر یک قصیده‌ای خواندند. من دیدم اگر تمام این قصاید بخواهد خوانده بشود، سه روز طول می‌کشد و ما سه چهار ساعت بیشتر وقت نداریم. این شعرا با هم مسابقه می‌دادند. من فکر می‌کردم آقا از این بی‌نظمی ناراحت هستند ، ولی دیدم نه؛ خیلی خشنود بودند و از این همه احساسات واقعی به اسلام و انقلاب و اهل بیت لذت می‌بردند. من روز دوم وقتی که خدمتشان رفتم، گفتم آقا جلسه چطور بود؟ فرمودند: فوق‌العاده بود و زیاد تعریف کردند. البته ایشان نظرشان را نسبت به شعر خوزستان، خوبی‌ها و نقاط ضعف و قوتش هم بیان کردند.
یک جلسه‌ ادبی دیگری خاطرم هست که در حاشیه‌ کنفرانس یاری ملت فلسطین برگزار شد. در حاشیه‌ دیدارهای رسمی، آقا ‌خواستند شعرایی را که در این کنفرانس شرکت کرده بودند، ببینند. ایشان شش ساعت با این شعرا نشستند و اشعارشان را شنیدند؛ نظرات منتقدانه دادند و با اینها صحبت کردند. بعد از اینکه جلسه تمام شد، نشستند و با آنها شام خوردند. این جلسه‌ای تاریخی است که خیلی از ادبای لبنانی وقتی که به لبنان برگشتند، مقاله‌های شگفت‌انگیزی در رابطه با این پدیده نوشتند و گفتند که اصلاً باورمان نمی‌شد رهبر انقلاب با آن همه مشغولیت‌ها و مسئولیت‌هاشان، شش ساعت فقط برای شنیدن شعر و فرهنگ عربی نشستند. نامه‌های زیادی هم در پی آن برای آقا رسید.
*دکتر آذرشب - استاد دانشگاه تهران - پایگاه اطلاع رسانی دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آیت‌الله خامنه‌ای