محمدحسن خلیلی معروف به «رسول»، هنوز بیست و هفت سالش تمام نشده بود که در روز ۲۷ آبان سال ۹۲ خبر شهادتش را از جبهه سوریه آوردند. این شهید مدافع حرم، متولد ۱۳٦۵ بود. از همان دوران کودکی، مسیری را در زندگی‌اش در پیش گرفت که مقصدی جز شهادت را نمی‌شد برایش تصور کرد. علاوه‌بر پاکی و خلوص در اخلاق و رفتار و غرق شدن در ارزش‌های الهی، انس و الفت ویژه‌ای هم با فرهنگ و سیره شهدا داشت. تا آنجا که در همان دوران جوانی، مراقب مال خود بود و خمس می‌پرداخت.
پدر شهید خلیلی در گفت‌وگو با روزنامه کیهان، به نقل از مربی آموزشی‌اش در بسیج گفت که محمدحسن در زمانی که فقط 13 سال سن داشت از مربی خود خواسته بود دعا کند تا شهید بشود!
فرازی از وصيت‌نامه شهید مدافع حرم محمدحسن خلیلی: «این همیشه آرزوی دیرینه من بوده که خدا عاقبت مرا با شهادت در راهش ختم گرداند. خوش ندارم این شادمانی را با لباس‌های سیاه و غمگین ببینم. غم اگر هست برای بی‌بی جان حضرت زینب(س) باید باشد.‌ اشک و ناله اگر هست برای اربابمان اباعبدالله حسین(ع) باید باشد و اگر دلتان گرفته روضه ایشان را بخوانید. دل من هم خیلی برای روضه‌ ارباب جان تنگ است. اما چه خوشحالی بالاتر از اینکه فدایی راه این بزرگواران و اساس وجود شویم، پس غمگین نباشید.»