شیخ مرتضی انصاری :

خانه باقی...
 

 
روزی یکی از مقلّدان استاد اعظم «شیخ مرتضی انصاری» که از بازرگانان محترم و متدیّن بود، در مسیر راه خود به حج، به نجف ‌اشرف و حضور شیخ انصاری رسید و مبلغی تقدیم ایشان کرد و گفت: «این مبلغ از مال خالص (خمس داده شده) من است، آن را بردارید و برای خود خانه‌ای بخرید تا از مستأجری راحت شوید.» شیخ پول را پذیرفت و آن تاجر به مکه رفت. پس از مدتی با آن پول مسجد خوبی در نجف ‌اشرف بنا کرد که اکنون به مسجد «ترک» معروف است و از زمان تأسیس تاکنون، همواره محل درس و بحث علما و مراجع تقلید بوده است. آن تاجر در بازگشت از مکه، به نجف ‌اشرف نزد شیخ انصاری آمد و پس از احوالپرسی عرض کرد: «آیا خانه را خریدید؟» شیخ گفت: «آری خریدم». پس وی را با خود به کنار مسجد برد و آن را به او نشان داد و فرمود: «این مسجد را با پولی که دادی بنا کردم.» تاجر گفت: «من آن پول را برای خانه داده بودم، نه مسجد». شیخ گفت: «چه خانه‌ای بهتر از این مکان مقدس که عبادت خدا در آن انجام می‌شود. ما به‌زودی از این دنیا کوچ می‌کنیم و اگر من با آن پول خانه می‌خریدم بعد از من به ورثه منتقل می‌شد، در حالی که این خانه (مسجد) باقی و ثابت است و به کسی منتقل یا بخشیده و یا فروخته نمی‌شود.» تاجر از این عمل نیک انسانی و اجتماعی شیخ انصاری شاد شد و علاقه‌اش به وی فزونی یافت.
* مجله خانواده، شماره 325