درِ خانه من باید باز باشد‏
‏‏به امام خبر دادند ممکن است کماندوها به داخل خانه امام بیایند، لذا خوب ‏است درِ خانه را ببندیم. در آن روزها جمعیت زیادی هم به خانه آقا آمده بودند وجا خیلی کم بود. به محض اینکه امام حرف بستن در خانه را شنیدند،ازجا بلند شدند و با ناراحتی هرچه تمام‌تر فرمودند: «چه کسی می‌خواهد در خانه مراببندد؟ هرکه می‌خواهد در خانه من را ببندد، خودش برود بیرون. خانه مال من است،درخانه من هم باید بازباشد، کسی هم حق ندارد که درخانه من راببندد.»شهید مرحوم آقامصطفی گفتند: «در اتاق راببندیم تا آقایان ازآن دررفت وآمد نکنند.»دراین هنگام امام متوجه شدند که دراتاق بسته شده است. فرمودند: «چه کسی در اتاق را بسته؟» همه با ناراحتی گفتند: آقای حاج‌آقا مصطفی دستور دادند. امام فرمودند: بی‌خود دستور داده. مصطفی را بیرونش کنید از منزل من، چرا در مسائل منزل من دخالت می‌کند؟ تمام درهای اتاق را باز کنید. بگذارید مردم راحت باشند، آرام باشند و هر جا که دلشان می‌خواهد، بروند و بیایند. در خانه من باید بازباشد.
* حجت‌الاسلام والمسلمین علی اکبر مسعودی‌خمینی
 پا به پای آفتاب- ج 4- ص 151 و 152.