امام علی(ع) می‌فرماید: فساد توده مردم، ناشی از فساد خواص است. خواص به پنج گروه تقسیم می‌شوند: 1- عالمان که راهنمایان به سوی خدایند 2- پارسایان که راه رسیدن به خدایند. 3- بازرگانان که امنای خدایند 4- رزمندگان که یاوران دین خدایند 5- و حاکمان که سرپرستان خلق خدایند. پس اگر عالم طماع و مال‌اندوز باشد دیگر از چه کسی باید راهنمایی خواست، و اگر پارسا به دنیا و آنچه مردم دارند راغب باشد، دیگر به چه کسی اقتدا شود. و اگر بازرگان خیانت‌پیشه باشد و زکات ندهد به چه کسی می‌توان اطمینان و اعتماد کرد. و اگر رزمنده خودنما باشد و چشم به کسب مال و ثروت داشته باشد، دیگر به وسیله چه کسی از مسلمانان دفاع شود. و اگر حاکم ستمگر باشد و در احکام و فرامین خود، ستم و بی‌عدالتی روا دارد، دیگر به وسیله چه کسی داد ستمدیده از ستمگر گرفته شود؟ سوگند به خدا که مردم را نابود نکرد مگر: عالمان طعمکار و پارسایان دنیاخواه و بازرگانان خیانت‌پیشه و رزمندگان ریاکار و حاکمان ستمگر.(1)
____________
1- غررالحکم ترجمه انصاری، ص 542