شهید مدافع حرم داوود نریمیسا 22 اردیبهشت سال 1362 در میانکوه در استان خوزستان متولد شد. از همان دوران کودکی عاشق فرهنگ جهاد و شهادت بود. طوری که در نوجوانی، هیئت راه انداخت و بچه‌های محل را دور هم جمع می‌کرد و در اوج سادگی، به یادآوری حماسه حسینی و مصائب و مجاهدت‌های اهل‌بیت می‌پرداختند. این راه در نهایت به شهادت ختم شد. وی که به‌طور داوطلبانه برای دفاع از حرم به سوریه رفته بود، در ۱۲ بهمن‌ماه سال ۹۴ در عملیات آزادسازی دو شهر شیعه‌نشین نبل و الزهرا به فیض عظیم شهادت نائل آمد. مزار وی در اهواز است.

در روایت‌هایی که به نقل از نزدیکان و خانواده‌اش درباره شهید نریمیسا منتشر شده، آمده است: کوچک که بود هنگام رمضان زودتر از اولین روز همراه مادرش روزه می‌گرفت. برای ماه رمضان تا سحر بیدار می‌ماند‌ تا نماز نمی‌خواند خواب به چشمانش نمی‌آمد. موذن بود، مداح بود، اواخر فرمانده هم شده بود. به هم گروهانی‌هایش گفته بود: «از گروهان ما فقط من شهید می‌شوم و منم فدایی همه شما هستم.» به حضرت آقا خیلی علاقه داشت و همیشه می‌گفت: جانم فدای رهبرم و به این گفته خود نیز عمل کرد.در عملیات هم مثل اربابش اول از دست جانباز شد، بعد مثل آقایش از سر هدف قرار گرفت و شهید شد.