شهید مدافع حرم محمدرضا علیخانی، سوم خرداد سال 1344 در باغملک خوزستان متولد شد. او از مردان بزرگ اما گمنامی بود که همه زندگی خود را صرف مجاهدت در راه حق نمود. دوران نوجوانی وی با انقلاب اسلامی همزمان شد. در زمان آغاز جنگ تحمیلی او سن پایینی داشت و همین باعث شده بود تا خانواده‌اش با حضور وی در میدان جنگ مخالفت کنند. شهید علیخانی نیز در واکنش به مخالفت آنها می‌گفت: «امروز امام به ما نیاز دارد و باید بروم و او را یاری کنم» او عاشق شهادت بود اما به مقام جانبازی رسید و از قافله شهیدان جا ماند. با این حال، درب شهادت وقتی به روی او باز شد که بازنشسته شده بود. حتی وجود جراحت‌های دوران دفاع مقدس نیز مانع نشدند تا او به میدان جهاد بازنگردد.
فرازی از وصیت‌ نامه شهید مدافع حرم محمدرضا علیخانی درباره هدف از عزیمت به سوریه و دفاع از حرم نوشته بود: «در سال 61 هجری حضرت عباس(ع) برای دفاع از خیمه حضرت زینب(س) دو دست و چشمانش را از دست داد، اکنون نوبت من است که برای دفاع از حرم حضرت زینب(س) دست و چشمانم را از دست بدهم.»
سرانجام این دلیرمرد در روز چهارشنبه دوم دی سال 1394 در شهر خان‌طومان به آرزوی خودش رسید و شربت شهادت را نوشید.