صلابت و نرمـش پیـامبر(ص) 

۱۴۰۳/۰۳/۱۱

اینکه پیغمبر(ص) نرم و ملایم بود مقصود چیست؟ آیا اگر کسی شرب خمر یا دزدی می‌کرد باز می‌فرمود مهم نیست، لازم نیست مجازات بشود؟! ابداً.  پیغمبر(ص) در امور شخصی نرم بود ولی در مسئولیت‌های اجتماعی در نهایت درجه، صلابت داشت. 
شخصی در کوچه جلو پیغمبر(ص) را می‌گیرد و می‌گوید من از تو طلبکارم، طلب مرا الان باید بدهی. پیغمبر(ص) می‌گوید: اولاً؛ تو از من طلبکار نیستی و ثانیاً؛ الان پول همراهم نیست. می‌گوید: یک قدم نمی‌گذارم بروی.(پیغمبر(ص) هم می‌خواهد برای نماز برود)
هر چه پیغمبر(ص) با او نرمش نشان می‌دهد او بیشتر خشونت می‌ورزد تا آنجا که با حضرت گلاویز می‌شود و ردای پیغمبر را دور گردن ایشان می‌پیچد و می‌کشد که اثر قرمزی‌اش در گردن پیغمبر(ص) ظاهر می‌شود. مسلمین که می‌آیند می‌خواهند خشونت کنند، پیغمبر(ص) می‌گوید: کاری نداشته باشید، می‌دانم با رفیقم چه کنم.
آن‌قدر نرمش نشان می‌دهد که یهودی همان‌جا شهادتین می‌گوید و خطاب می‌کند: تو با چنین قدرتی که داری این همه تحمل نشان می‌دهی؟! این تحمل، تحمل یک فرد عادی نیست، پیغمبرانه است.
* استاد شهید مطهری، سیره نبوی، ص۲۰۶ (با اندک‌ تلخیص)