رئیس‌جمهور اسبق با اتخاذ تاکتیک فرار رو به جلو، از پاسخگویی درباره خسارت محض برجام و شرایط بحرانی کشور در پایان دوره ریاست جمهوری‌اش طفره رفته است.
حسن روحانی رئیس‌جمهور اسبق جمهوری اسلامی ایران در پیامی که در حساب شخصی خود در فضای مجازی به اشتراک گذاشت: با اشاره به سخنان خود در دیدار جمعی از افراد در روز ۹ دی ۱۴۰۳ و در ارتباط با سالگرد اجرای برجام اظهار داشت: من از آبرو و حیثیت و اعتبار و سوابقم گذشتم تا توافق برجام انجام شد
روحانی که پس از چندین سال سکوت ناشی از شرم نسبت به دوران ریاست جمهوری خود، به تازگی به صحنه موضع‌گیری‌های سیاسی برگشته، مجددا با اتخاذ تاکتیک فرار رو به جلو، از پاسخگویی درباره خسارت محض برجام و شرایط بحرانی کشور در پایان دوره ریاست جمهوری‌اش طفره رفته است.
روحانی هنوز هم پس از گذشته 9 سال و 6 ماه از زمانی که وی مدعی لغو تمامی تحریم‌ها در روز اجرای برجام شده بود، از پاسخ به این سؤالات که «ثمره برجام چه بود؟ چگونه وی مدعی «لغو تمام تحریم‌ها» به واسطه برجام شده بود؟ چرا علی‌رغم اجرای سریع تعهدات از سوی ایران، غرب حتی در روزهای ابتدائی اجرای برجام نیز ما را مورد تحریم قرار داد؟ چرا علی‌رغم نابودی صنعت هسته‌ای در زمان برجام، آمریکا به راحتی از برجام خارج شد و تحریم‌های به مراتب سنگین‌تری را نسبت به تحریم‌های 6 قطعنامه پیش از برجام بر ایران وضع کرد؟ چگونه فروش نفت ایران در دوران ریاست جمهوری وی به پایین‌ترین میزان در تاریخ پس از انقلاب اسلامی رسید؟چگونه کشور را با بدترین وضعیت ممکن، بالاترین نرخ رشد نقدینگی، بالاترین میزان تورم، بالاترین میزان ناترازی در سوخت و انرژی به شهید رئیسی تحویل داد؟» و ده‌ها سؤال دیگر طفره می‌رود.
روحانی به غلط این‌گونه می‌پندارد که مردم روزهای بحرانی پایان دوره ریاست جمهوری وی و سومدیریت حاکم بر دولت دوازدهم در بحران کرونا و خاموشی‌های شدید در سال پایانی دولت وی را فراموش کرده‌اند؟ وی با سواستفاده از منش بزرگوارانه شهید رئیسی که از بیان وضعیت اسف‌بار اقتصادی کشور در زمان شروع دولت سیزدهم چشم‌پوشی می‌کرد، امروز با فرار رو به جلو، سعی در تبرئه خود داشته و دارد.
بهتر این بود که روحانی این‌گونه می‌نوشت: «من آبرو، حیثیت، اعتبار و سوابقم را به پای برجام بر باد دادم»