آن نوع برداشت از ظهور و قیام مهدی ‌موعود(عج) و آن نوع انتظار فرج که منجر به نوعی تعطیل در حدود و مقررات اسلامی می‌شود و نوعی «اباحی‌گری» باید شمرده شود، به هیچ‌وجه با موازین اسلامی و قرآنی وفق نمی‌دهد.
آیات قرآن‌کریم در جهت عکس برداشت بالاست. از این آیات استفاده می‌شود که ظهور مهدی‌موعود حلقه‌‏ای است از حلقات مبارزه اهل‏ حق و اهل باطل که به پیروزی نهائی اهل حق منتهی می‌شود. سهیم بودن یک فرد در این سعادت موقوف به این است که آن فرد عملاً در گروه اهل حق باشد. 
آیاتی که بدان‌ها در روایات استناد شده است نشان می‌دهد که مهدی‌موعود‌(عج) مظهر نویدی است که به اهل ایمان و عمل صالح داده شده است، مظهر پیروزی نهائی اهل ایمان است: «خداوند به مؤمنان و شایسته‌‌کاران شما وعده داده است که آنان را جانشینان زمین قرار دهد [همچنان‌که پیشینیان را قرار داد]، دینی که برای آنها آن را پسندیده است مستقر سازد، دوران خوف آنان را تبدیل به دوران امنیت نماید (دشمنان آنان را نابود سازد)، تا بدون ترس و واهمه خدای خویش را بپرستند و اطاعت غیر‌خدا را گردن ننهند و چیزی را در عبادت یا طاعت شریک حق نسازند.‌»(نور- ۵۵)
ظهور مهدی‌موعود(عج) منّتی است بر مستضعفان و خوارشمرده‌‏شدگان و وسیله‌ای است برای پیشوا و مقتدا شدن آنان و مقدمه‌ای است برای وراثت آنها خلافت الهی را در روی زمین.(قصص- ۵)
ظهور مهدی‌موعود، تحقق‌بخش وعده‌‏ای است که خداوند متعال از قدیم‌ترین زمان‌ها در کتب آسمانی به صالحان و متقیان داده است که زمین از آنِ آنان است و پایان تنها به متقیان تعلق دارد.(انبیاء- ۱۰۵؛ اعراف- ۱۲۸)
استاد مطهری، قیام و انقلاب مهدی(ع) و مقاله شهید، صص ۵۷-۵۵