در روایتی نقل شده که در زمان حضرت شعیب(ع) مردی بود کافر، فاسق و فاجر، آمد به حضرت گفت: ای شعیب! این چگونه است، اینهایی که شما اسمش را گناه گذاشتهاید، من همه این گناهان را مرتکب میشوم، معلوم میشود، خدا مرا خیلی دوست دارد برای اینکه هرگز مرا معاقبه نمیکند. شعیب(ع) در عالم وحی از خدا سؤال کرد که این بنده چنین میگوید: به او وحی رسید که به او بگو که ما مدتها است که تو را معاقبه کردهایم و تو خودت خبر نداری. همین که اساسا ما هیچ اشکالی در کار تو به وجود نمیآوریم، این بدترین عقوبتها است که نمیخواهیم تو رویت به طرف ما بیاید. (1)
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
1- آشنایی با قرآن، شهید مرتضی مطهری(ره)، ج 8، ص308
«مال و ثروت با نوع عکسالعملی که انسان با داشتن مال و ثروت نشان بدهد، مشخص میشود که بلاست یا نعمت. مال، ثروت، سلامت، فرزندان (و همه نعمتها) برای یک انسان که اینها را نعمت خدا میبیند و میداند و مغرور نمیشود و شکر این نعمتها را به جا میآورد، یعنی این نعمتها را آنچنان استفاده میکند که رضای الهی در آنها است، میشود نعمت، همین نعمتها به علاوه غرور و اسراف در نعمتهای خدا و خرج کردن در راه نامشروع یا درآوردن از راه نامشروع، نقمتهای الهی است.» (1)
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
1- آشنایی با قرآن، شهید مرتضی مطهری(ره)، ج 8، ص 310
