بزرگ‌ترين هديه ‌اى كه يك رهبر به ملتش مى‌‌تواند بدهد «ايمان به خود» است، يعنى آن ملت را به خودش مؤمن كند. 
يك رهبر ممكن است هديه‌‌اى كه به مردمش مىدهد هديه مادى باشد، فرض كنيد يكى از منابع مادى را كه دشمن مى‌برده است بگيرد و به ملت پس بدهد؛ ممكن است هديه سياسى باشد، استقلال سياسى به ملت خودش بدهد؛ ممكن است ايمان به رهبر باشد يعنى ملت معتقد شود كه رهبر ما رهبر خيلى بزرگى است.
ولى اينها آن‌قدر مهم نيست كه هديه‌اى كه يك رهبر به ملتش مىدهد اين باشد كه اين ملت را به خودش مؤمن و معتقد كند كه بگويد: 
من نبايد زير بار دشمن بروم، زير بار استبداد بروم، زير بار استعمار بروم، من از خودم تاريخ دارم، از خودم فرهنگ دارم، من هيچ احتياجى ندارم كه از غرب الگو بگيرم.
از جمله كارهای رهبر بزرگ ما حضرت آيت‌اللَّه العظمى امام خمينى اين بود كه اين خودباختگى را از مردم ما گرفتند و مردم ما را به آن خود واقعى و به آن روح جمعى مؤمن ساختند.
* مجموعه آثار استاد شهيد مطهرى (آينده انقلاب اسلامى ايران)، ج‌24، ص: 217- با تلخیص و ویرایش