آنچه در پی می‌آید، سخنانی است که امام شهیدمان ۵۳ سال قبل در مسجد امام حسن مجتبی علیه‌السلام در مشهد ایراد فرموده بودند. بیان حضرت ایشان درباره اهمیت زیارت اربعین و راهپیمایی به سوی کربلاست. انگار پنجاه و چند سال قبل، آقای شهیدمان حماسه اربعین این روزها را دیده و به تصویر کشیده بودند. بخوانید!
«آیا می‌دانید که یکی از علائم ایمان، زیارت اربعین است؟ بنده نمی‌دانم این روایت چقدر صحیح است؟ اصراری هم ندارم که بگویم معنای این روایت همین است که من گمان کرده‌ام. شیعه یک جمع متفرق بود، یک جامعه‌ای بود که در یک جا، در یک مکان زندگی نمی‌کرد. در مدینه بودند، در کوفه بودند، در بصره بودند، در اهواز بودند، در قم بودند، در خراسان بودند. اصناف و اکناف [‌از هم‌] جدا. اما یک روح در این کالبد متفرق و در این اجزای متشابه در جریان بود. مثل دانه‌های تسبیح، یک رشته و یک نخ، همه این‌ها را به هم وصل می‌کرد. این چه بود؟ آن رشته، رشته اطاعت و فرمانبری از مرکزیت تشیع، از رهبری عالی تشیع، یعنی [اطاعت] از امام بود که همه این رشته‌ها به آنجا متصل می‌شد. قلبی بود که به همه اعضا فرمان می‌داد. و به این ترتیب، تشیع یک سازمان و یک تشکیلات بود. ممکن بود دو نفر از حال هم خبر نداشته باشند، اما بودند کسانی که از حال همه باخبر بودند. اطاعت و فرمانبری آن‌ها [از روی] حساب بود. فریاد زدنشان از روی دستور، سکوتشان بر طبق نقشه، همه چیزشان با حساب بود. فقط یک عیبی کار این‌ها داشت؛ و آن، این که همدیگر را کمتر می‌دیدند. اهل یک شهر، شیعیان یک منطقه البته یکدیگر را می‌دیدند، اما یک کنگره جهانی لازم بود برای شیعیان روزگار ائمه علیهم‌السلام. این کنگره جهانی را معین کردند، وقتش را هم معین کردند. گفتند در این موعد معین، در آن کنگره هر کس بتواند شرکت کند. آن موعد روز اربعین است. و جای شرکت، سرزمین کربلاست. چون روح شیعه، روح کربلایی، روح عاشورایی. در کالبد شیعه، طپش روح عاشورا مشهود است. شیعه هر جا که هست، دنبال روح عاشورای حسین است. این است که می‌بینی همه جا، این طپش‌هایی که در شیعه مشهود است، از آن مرقد پاک ناشی شده است. این شعله‌هایی بوده که از آن روح مقدس و پاک و از آن تربت عالی مقدار سر کشیده و به جان‌ها و روح‌ها رسیده است. انسان‌ها را به گلوله‌های داغی تبدیل کرد و آن‌ها را به قلب دشمن فرو برد. بنابراین مسئله اربعین، مسئله مهمی است. اربعین یعنی میعادِ شیعیان در یک کنگره بین‌المللی، جهانی و در سرزمینی که خودش خاطره‌انگیز است، آن سرزمین، سرزمین خاطره‌ها، خاطره‌های باشکوه، خاطره‌های عظیم. سرزمین شهدا و مزار کشته‌شدگان راه خدا . این‌جا جمع بشوند تشیع، پیروان تشیع، و دست برادری و پیمان وفاداری هرچه بیشتر ببندند. اگر امروز هم بتوانند شیعیان آن سرزمین پاک و مقدس را یک چنین میعادی قرار بدهند، البته بسیار کار بجا و جالبی خواهد بود و همین دنباله‌گیری از راهی است که ائمه خدا علیهم‌السلام به ما ارائه دادند‌». رضوان‌الله تعالی‌علیه.