۱- کربلا سرزمینی است به پهنای همه سرزمین‌ها و عاشورا روزی است به درازای همه روزها -کلُّ یَومٍ عاشوراء و کُلُّ أرضٍ کَربَلاء- این کلام منسوب به امام صادق علیه‌السلام است و امام راحلمان می‌فرمایند: «‌این عبارت بیانگر لزوم مبارزه همیشگی با ظلم است‌». به بیان دیگر کربلا همیشه هست و عاشورا قابل تکرار است. در ایران خودمان بعد از پیروزی انقلاب اسلامی تاکنون شاهد ده‌ها نمونه از مقابله سرسخت عاشورائیان با قدرت‌های استکباری ریز و درشت دنیا بوده‌ایم و مردم ما در تمامی آن آوردگاه‌ها با الگوگرفتن از حماسه عاشورا بر دشمنان شوریده‌اند و یزیدیان زمان را که امروزه از کاخ سبز به کاخ سفید کوچ کرده‌اند، ناکام گذاشته‌اند. واما، این روزها بار دیگر مردم شریف عراق با کربلای دیگری رو‌به‌رو هستند و آزمون عاشورای دیگری را پیش‌روی دارند. 

۲- ممنوعیت پروازی ایران که پیشنهاد وزارت خزانه‌داری آمریکاست و علی الزیدی نخست‌وزیر دولت عراق آن را پذیرفته و به کار بسته است، برادران و خواهران مسلمان و شریف عراق را به عرصه آزمون عاشورائی دیگری کشانده است. صورت مسئله بسیار روشن‌تر از آن است که کمترین تردیدی در آن راه داشته باشد. در یک‌سوی این میدان، آمریکای جنایتکار، دشمن تابلودار اسلام و انسانیت ایستاده است و در دیگر سوی آن ایران اسلامی خیمه زده است، یعنی دو نماد گویا از یزیدیان و حسینیان زمان. همراهی علی الزیدی با آمریکا (چه بداند و چه نداند) بدون کمترین تردیدی همسوئی با یزید زمان است و بدیهی است که ملت شریف و پاکباخته عراق هرگز اجازه نخواهند داد که نخست‌وزیر دولتشان در این آوردگاه به اردوی یزید کوچ کند و هویت مردم مسلمان عراق را که در شیفتگی به امام حسین علیه‌السلام، زبانزد خاص و عام هستند با آمریکای پلید تاخت بزند.

۳- توضیح آن‌که پس از سقوط حکومت خونریز صدام در سال ۲۰۰۳، آمریکا و اتحادیه اروپا قطعنامه ۱۴۸۳ را به شورای امنیت سازمان ملل دیکته کردند که بر اساس آن، درآمدهای حاصل از فروش نفت و گاز عراق نباید در دسترس مستقیم دولت عراق (بخوانید مردم مظلوم عراق) قرار بگیرد! بلکه درآمدهای یاد‌شده به حساب ویژه‌ای در «بانک فدرال رزرو نیویورک‌» واریز می‌شود و آمریکا بعد از برداشت هزینه‌های جنگ‌(!) مازاد آن را در اختیار دولت عراق قرار می‌دهد. متن این قطعنامه اگرچه به دزدی سر‌گردنه شبیه است ولی ممکن است گفته شود، از آنجا که قطعنامه شورای امنیت سازمان ملل است، علی الزیدی خود را مؤظف به اجرای آن می‌داند! اما، این بهانه در همراهی الزیدی با آمریکا هیچ نقشی ندارد چرا که ممنوعیت پروازی ایران قطعنامه سازمان ملل نیست که آقای علی الزیدی خود را ملزم به انجام آن بداند! بلکه تصمیم وزارت خزانه‌داری آمریکاست و همراهی با آن غیر از تن دادن به دستور دیکته‌شده آمریکا هیچ تعریف دیگری ندارد. 

۴- خوشبختانه اخبار و گزارش‌های فراوانی حکایت از آن دارند که موج گسترده‌ای از اعتراض‌های مردمی، حوزوی و مقاومتی در عراق علیه تصمیم دولت غرب‌گرای الزیدی برای تبعیت از تحریم‌های آمریکا و توقف پرواز هواپیماهای ایران شکل گرفته است؛ معترضان در بغداد، بصره، نجف، سامرا و‌.... خواستار ازسرگیری فوری پروازها و حفظ استقلال تصمیم‌گیری ملی در برابر فشارهای واشنگتن هستند. نکته درخور توجه آن‌که معترضان در اجتماعات گسترده و کم‌نظیر خود بر اتحاد و یکپارچگی ملت‌های ایران و عراق تاکید می‌کنند و اقدام الزیدی را حقیرانه و بیرون از هویت اسلامی و انقلابی مردم عراق می‌دانند.

حسین شریعتمداری