امروز به روایتی با سالروز شهادت فاطمه زهرا سلام‌الله علیها همزمان است‌. دختر بزرگوار پیامبر اعظم‌(ص) و برترین زنان دنیا از آغاز خلقت تا پایان عمر جهان‌. بانوی بی‌همتایی که با تربت بی‌نشانش، راه را نشان داده است. عمر شریفش اگرچه به حساب سال‌ها کوتاه بود ولی در مقیاس ارزش‌های الهی، بلندای آفتاب را به زیر می‌کشید. کلام حکیمانه‌اش تفسیر آفرینش بود. امروز، در سوگ فاطمه سلام‌الله علیها،  به سروده‌ای از شاعر توانمند و متعهد کشورمان آقای علی انسانی اختصاص می‌دهیم؛ 

تا علی ماهَش به سوی قبر بُرد
ماه، رخ از شرم، پشت ابر بُرد
آرزوها را علی در خاک کرد
خاک هم گویی گریبان چاک کرد
زد صدا: ‌ای خاک، جانانم بگیر
تن نمانده هیـچ از او، جانم بگیر
ناگهان بر یاری دست خدا
دستی آمد، همچو دست مصطفی
گوهرش را از صدف، دریا گرفت
احمد از داماد خود، زهرا گرفت
گفتش ‌ای تاج سر خیل رُسُل
وی بَر تو خُرد، یکسر جزء و کل
از من این آزرده جانت را بگیر
بازگرداندم، امانت را بگیر
بار دیگر، هدیه داور بگیر
کوثرت از ساقی کوثر بگیر
می‌کِشد خجلت علی از محضرت
یاس دادی، می‌دهد نیلوفرت