تقدیر این‌طور رقم خورد که ما یک بار دیگر در این نقطه از تقویم یعنی 28 اسفندماه، آخرین روز کاری سال 1404 بایستیم و نگاهی به سالی که گذشت بیاندازیم. سالی که با یک عبرت شروع شد و با عبرتی دیگر از همان دست به پایان رسید.
فروردین 1404 علی‌رغم تجربه تلخ مذاکره با آمریکا و توافق پاره شده برجام و علی‌رغم نظر رهبر شهید انقلاب مبنی بر دل‌کندن از مذاکرات و تأکید بر «خنثی‌سازی تحریم» به جای «لغو تحریم»؛ در انتخابی نامطلوب و برای همراهی با دولت تازه‌کار چهاردهم اجازه مذاکرات غیرمستقیم با آمریکا به آنها داده شد.
23 فروردین اولین دور مذاکرات آغاز شد و رؤیافروشان مثل سال‌های منتهی به برجام مشغول به کار شدند. آنها از رؤیای واهی سرمایه‌گذاری 1000 و 2000 میلیاردی آمریکا در ایران خبر ساختند و به افکار عمومی فروختند تا مسیر مذاکرات را پیش ببرند. از مذاکره کنندگان آمریکا در روزنامه‌های‌شان تعریف و تمجید کردند و با ساخت‌وساز این خیال خام که ترامپ اهل معامله است و با این آمریکا می‌شود معامله کرد؛ خواسته یا ناخواسته در پروژه فریبی که دشمن به راه انداخته بود نقش بازی کردند.
درست در روزهایی که روزنامه غربگرای «اعتماد» از «گام مثبت» در مذاکرات می‌گفت (24 فروردین 1404) و برای «استیو ویتکاف» نماینده آمریکا در مذاکرات گزارش تبلیغاتی می‌رفت (31 فروردین 1404)؛ «یسرائیل کاتس» وزیر جنگ رژیم صهیونیستی با پیش‌بینی همکاری آمریکا در حمله به ایران 17‌آوریل 2025 (28 فروردین 1404) به ارتش اسرائیل دستور آماده‌باش داد. 7 اردیبهشت 1404 (27‌آوریل2025) وقتی روزنامه غربگرای «اعتماد» برای‌مان از «امید» به مذاکرات و «سرمایه‌گذاری آمریکا در پروژه‌های بلندمدت ایران» می‌گفت؛ فرماندهی سنتکام در جریان طرح عملیاتی اسرائیل برای حمله به ایران قرار گرفت. 3 خرداد 1404 روزنامه رئیس شورای اطلاع‌رسانی دولت در حالی از «خوش‌بینی به توافق با آمریکا» گفت و آن را تیتر اصلی خود ‌کرد که دقیقا روز قبل از آن یعنی در 22 می‌ 2025(2 خرداد 1404) آمریکا و اسرائیل مانور مشترک نظامی‌شان برای حمله به ایران را برگزار کرده بودند.
طی 5 دور مذاکرات از 23 فروردین 1404 تا 16 خرداد 1404 فقط بر شبکه فروش نفت ایران 313 تحریم جدید از سوی آمریکا اعمال شد و نهایتا آمریکا و رژیم صهیونیستی در اقدامی مشترک 23 خرداد 1404 به ایران حمله کردند. مذاکرات برای آنها پوششی برای اقدام نظامی و عملیات فریبی برای غافلگیری ایران در حمله بود. حمله‌ای که به شهادت فرماندهان ارشد نظامی، دانشمندان برجسته هسته‌ای و حدود 1000 غیرنظامی منجر شد.
سال 1404 با این عبرت آغاز شد و البته با همین عبرت نیز به پایان رسید. بهمن 1404 بار دیگر علی‌رغم تجربه تلخ و مضاعف مذاکره با آمریکا و علی‌رغم نهی صریح رهبر شهید انقلاب مبنی بر «مضر دانستن مذاکره با آمریکا» بار دیگر میز مذاکرات غیرمستقیم ایران و آمریکا چیده شد. یک بار دیگر خیال خام قراردادهای تجاری با آمریکا و سرمایه‌گذاری آمریکا در ایران از جانب برخی مسئولان و رسانه‌ها در افکار عمومی پرورانده شد. اما پس از دو دور مذاکره در 17 و 28 بهمن، آمریکا باز هم به تحریم و تهدید ایران پرداخت و در حالی که پس از دور سوم مذاکرات، برخی مسئولان برای ما از «چشم‌انداز خوب مذاکرات» و «توافق عدم تجاوز» می‌گفتند؛ کمتر از 48 ساعت بعد، آمریکا و رژیم صهیونیستی بار دیگر به ایران تجاوز کردند و آقای عزیز ایران و رهبر آزادگان جهان را به شهادت رساندند.
سال 1404 البته در کنار این عبرت‌های سخت و درس‌آموز؛ به لطف مردم غیور ایران، روزهای شیرین و حماسی هم کم نداشت. جنگ 12 روزه که دشمن با هدف تضعیف و تغییر حکومت ایران در بهار 1404 آغاز کرد؛ به نمایشگاهی از همبستگی ملی مردم تبدیل شد. در سایه این اتحاد و انسجام و با فرماندهی رهبر شهید انقلاب، نیروهای مسلح توانستند متجاوز را تنبیه کنند تا جایی که خودش برای توقف جنگ پیش‌قدم شد و واسطه فرستاد. این اعتراف رئیس‌جمهور آمریکا پس از جنگ در تاریخ ثبت شد که گفت: «اسرائیل ضربه خیلی سختی خورد. خصوصاً در روزهای آخر، اسرائیل واقعاً ضربه سختی خورد. آن موشک‌های بالستیک خیلی از ساختمان‌ها را نابود کردند.»
این حماسه و پیروزی قلب ملت ایران را شاد و آنها را بیش از پیش متحد کرد. تصاویر سلام نظامی ورزشکاران در میدان‌های رقابت واحترام ویژه آنان به پرچم مقدس جمهوری اسلامی ایران جلوه‌های ناب و بی‌نظیری از این حماسه و همبستگی مردم در سال 1404 ساخت. نقشه دشمن برخلاف خواسته‌شان نه تنها به تغییر نظام و تزلزل مردم منجر نشد بلکه به استواری نظام و اتحاد ملت انجامید.
دشمن آمریکایی-صهیونی بر همین اساس در زمستان به فکر انتقام از مردم ایران افتاد. آشوب دی‌ماه 1404 به همین منظور شکل گرفت تا اتحاد و انسجام مردم را خدشه‌دار کند. آشوبی که رهبر شهید انقلاب از آن با عنوان «کودتا» یاد کردند. این آشوب جان بیش از 2000 هموطن را گرفت و اندوهی عمیق به ملت ایران تحمیل کرد. ملت ایران اما مثل همیشه باز هم در اوج اندوه، صحنه‌ای غرورآفرین ساخت. راهپیمایی فوق‌العاده 22 دی‌ماه در اقصی‌نقاط کشور به حمایت از نظام جمهوری اسلامی ایران و در محکومیت جنایتکاران آشوبگر برگزار شد. راهپیمایی‌ای که تصاویر کم‌نظیر آن تا مدت‌ها در حافظه بصری ملت ایران باقی خواهد ماند. این حرکت غرورآفرین مردم رضایت و تحسین رهبر شهید انقلاب را به همراه داشت: «ملت ایران، قوی و مقتدر است، آگاه و دشمن‌شناس است، و در همه حال در صحنه حضور دارد. خداوند رحمت خود را بر همه شما نازل کند.» یک ماه بعد در 22 بهمن، مردم ایران با تظاهرات گسترده‌شان در حمایت از انقلاب اسلامی، بار دیگر قلب رهبر شهید خود را شاد کردند. 22 اسفند، آقای عزیز ایران در جوار شهدا، حماسه‌آفرینی ملت ایران را در روز قدس به تماشا نشسته بود. ملتی که در اولین لبیک به رهبر جدیدشان، سنگ تمام گذاشتند و علی‌رغم تهدید دشمن، شهادت را به جان خریدند و اجتماع با شکوه روز قدس را رقم زدند.
حالا ما در فراق آقای عزیزمان سال 1404 را به انتها می‌رسانیم. 19 روز از این فراق می‌گذرد اما خدای خامنه‌ای شاهد است که ملت ایران در این 19 روز میدان را خالی نکردند و در حمایت از اهداف و آرمان‌های رهبر کبیر و آقای شهیدشان جانانه ایستاده‌اند. خدای خامنه‌ای شاهد است که رزمندگانش لحظه‌ای دشمن را آرام نگذاشتند، با غرش موشک‌های‌شان خواب را از آنان گرفته‌اند و تا شکست آنان نبرد مقدس خود را ادامه خواهند داد. ملت ایران یک بار دیگر نشان داد مرد روزها و میدان‌های سخت است. ملت ایران در سال 1404 داغ دید اما حماسه ساخت.