«ترامپ به توافق نیاز دارد»؛ این عبارت بخشی از تحلیل و دیدگاه حسین مرعشی است که با اعلام توافق «ترامپ» و «پوتین» همزمان شد؛ توافقی که ساعاتی پس از بازتاب در رسانه‌ها با حمله اوکراین به پالایشگاه نفت روسیه، مانند توافق «اسلام‌آباد» زیر پا رفت. 
حسین مرعشی در گفت‌وگو با «خبرآنلاین» گفت: «ترامپ اکنون به توافق نیاز دارد؛ توافقی که شاید بتواند در انتخابات به کمک او بیاید».
همزمان با دعوت مرعشی به مذاکرات و توافق مجدد، «دونالد ترامپ» و «ولادیمیر پوتین» درباره تأمین سوخت گازوئیل به راه‌حلی مشترک رسیدند که اوکراین بی‌اعتنا به توافق شکل گرفته، مخازن ذخیره‌سازی پالایشگاه نفت «نووشاختینسک» در منطقه «روستوف» روسیه را مورد هدف قرار داد. 
حمله اوکراین به تأسیسات نفتی روسیه پس از توافق ترامپ و پوتین، یادآور نقض تعهدات رژیم صهیونیستی پس از توافق اسلام‌آباد بود؛ نقض تعهداتی که با واکنش نمایشی ترامپ مواجه شد. 
واکنش نمایشی ترامپ به نقض تعهدات از سوی «نتانیاهو» در توافق اسلام‌آباد و سنگ‌اندازی «زلنسکی» در مسیر اجرای توافق روسیه و آمریکا، بیش از آنکه نشانه‌ پیگیری جدی تعهدات باشد به «جنگ زرگری» شباهت دارد و الگویی است که برای حفظ اعتبار سیاسی و اقناع افکار عمومی استفاده می‌شود. 
به عنوان نمونه، 24 خرداد 1405 همزمان با توافق شفاهی ایران و آمریکا، اسرائیل به بیروت حمله کرد و ترامپ در واکنش به نقض پیمان نوشت: «حمله به بیروت نباید اتفاق می‌افتاد، به ویژه در روز خاصی که ما به توافق صلح با ایران بسیار نزدیک هستیم... دیگر نباید در هیچ کجای لبنان حملاتی از سوی اسرائیل انجام شود»؛ واکنشی نمایشی و خنثی که فقدان ضمانت اجرائی را توجیه می‌کند. 
همچنین با موضع‌گیری‌های حداقلی، مانع ترمیم اعتماد از بین رفته شده و مسیر شکل‌گیری سازوکاری مؤثر برای جبران بی‌اعتمادی را مسدود می‌کند. 
به استناد تاریخ، واشنگتن یا به نقض تعهدات متهم است یا در برابر نقض پیمان از سوی متحدانش به موضع‌گیری‌های نمایشی بسنده می‌کند؛ در شرایطی که اعتماد، «پاشنه آشیل» توافق با آمریکاست، چرا باید نیاز ترامپ به توافق را مبنای تصمیم‌گیری قرار دهیم و به توافقی تن دهیم که از ابتدا در معرض نقض قرار دارد؟!