جلسه به ظاهر مشورتی انوشیروان

کریستن سن(دانمارکی، استاد علم لغت ایرانی و صاحب کتاب ایران در زمان ساسانیان) می‌نویسد: که انوشیروان عده‌ای را جمع کرده بود و با آنها بر سر یک مسئله‌ای مشورت می‌کرد. عقیده خودش را گفت، همه گفتند: هرچه شما بفرمایید، همان درست است. یکی از دبیران بیچاره گول خورد خیال کرد واقعا جلسه، جلسه مشورت است و او هم حق دارد رای‌اش را بگوید. گفت: اگر اجازه بفرمایید من نظرم را بگویم، نظرش را گفت. عیب‌های نظر انوشیروان را هم بیان کرد. انوشیروان گفت: ای بی‌ادب! ای جسور! و بلافاصله دستور داد که مجازاتش کنند. قلمدان‌هایی را که آنجا بود در حضور سایرین آنقدر بر سرش کوبیدند تا مرد! (1)