واژه مصیبت در فارسی به معنی بلا و گرفتاری مانند مرگ و جنگ و هرنوع معضلات و مشکلات به کار می‌رود.
این واژه در زبان عربی از واژه صوب گرفته شده‌ است. اصاب در عربی به معنی برخورد کرد و به چیزی رسیده است. اصابت در فارسی به همین معنی به کار رفته است.
در فرهنگ قرآنی مصیبت شامل هر چیزی است که به انسان اصابت می‌کند و می‌رسد. از این رو شامل خیر و شر می‌شود. این مطلب را می‌توان از آیات 22 و 23 سوره حدید به دست آورد؛ زیرا خدا می‌فرماید: مَا أَصَابَ مِن مُّصِیبَهًْ فِی الْأَرْضِ وَلَا فِی أَنفُسِکُمْ إِلَّا فِی کِتَابٍ مِّن قَبْلِ أَن نَّبْرَأَهَا إِنَّ ذَلِکَ عَلَى اللهِ یَسِیرٌ.لکَیْلَا تَأْسَوْا عَلَى مَا فَاتَکُمْ وَلَا تَفْرَحُوا بِمَا آتَاکُمْ وَاللهُ لَا یُحِبُّ کُلَّ مُخْتَالٍ فَخُورٍ؛ هیچ مصیبتی در زمین و در وجودتان به شما نمی‌رسد، مگر پیش از آنکه آن را به وجود آوردیم در کتابی [چون لوح محفوظ] ثبت است ، بی‌تردید این [تقدیر حوادث و فرمان قطعی به پدید آمدنش] بر خدا آسان است تا بر آنچه از دست شما رفت، تأسف نخورید و بر آنچه به شما عطا کرده است ، شادمان و دلخوش نشوید و خدا هیچ خیال باف گردنکش خودستا را [که به نعمت‌ها مغرور شده است] دوست ندارد.
در این آیات مصیبت شامل گرفته‌ها و داده‌های الهی شده است. بنابراین مصیبت تنها بدبختی و شرور نیست بلکه شامل خیرات و نعمت‌ها نیز می‌شود.