لقمان به پسرش گفت: ای پسرم! وای بر کسی که زور گوید و تکبر ورزد! چگونه خود را بزرگ می‌شمارد کسی که از گل آفریده شده و به گل بازمی‌گردد؟!(1) همچنین در رابطه با پرهیز از تکبر مردی از روی تحقیر به سلمان گفت: تو کیستی؟
 سلمان گفت: آغاز من و تو نطفه‌ای است پلید و آخر من و تو مرداری است گندیده، و چون روز قیامت شود و ترازوها نهاده شود، هر کس ترازویش سنگین باشد، کریم و بزرگوار است، و هر کس که ترازویش سبک باشد، لئیم و پست خواهد بود.(۲)
ـــــــــــــــــــــــــــــــ
1- حکمت‌نامه لقمان، محمد محمدی ری‌شهری، ص 47
2- درس‌هایی از اخلاق، آیت‌الله مشکینی(ره)، ترجمه علیرضا فیض، ص 245