عن امیرالمومنین (ع) قال رسول‌الله (ص): استنزلوا الرزق بالصدقهًْ .
قال: قال‌ رسول‌الله (ص): اجر السائل فی حق له کاجر المتصدق علیه. (1)
«امیرالمومنین (ع) از قول پیامبر(ص) نقل می‌کنند که فرمود: به وسیله صدقه دادن، رزق خود را افزون نمایید.»
«امیرالمومنین (ع) از قول پیامبر(ص) نقل می‌کنند که فرمود: اجر کسی که حق خود را طلب می‌کند، به اندازه همان کسی است که این حق را به او می‌دهد.»
- استنزلوا الرزق بالصدقه:ً خاصیت صدقه را به طور معمول و رایج، دفع بلا می‌دانند- که همین جور هم هست لکن در این روایت یک چیز دیگری را هم (امیرالمومنین(ع) از قول پیامبر (ص)) اضافه می‌فرماید که یکی دیگر از خاصیت‌های صدقه عبارت است از: «استنزال الرزق»؛ رزق را زیاد می‌کند. حالا توجه هم داشته باشید که رزق فقط پول نیست. بعضی خیال می‌کنند که اگر رزق کسی زیاد شد، یعنی پول گیرش می‌آید؛ نه، انسان بعضی  اوقات پول هم زیاد دارد، در خانه‌اش برنج، روغن، میوه و همه چیز با کمال وفور می‌آید اما نه برنج می‌تواند بخورد، نه روغن می‌تواند بخورد،‌ نه قند می‌تواند بخورد، عوض قند یک دانه از آن قرص‌ها می‌خورد، عوض نان نان سوخته می‌خورد؛ رزق این (فرد) بسته است، گشایش رزق ندارد. یک نفر هم هست که پول کمتری گیرش می‌آید،‌ با همان پول، نان، پنیر، برنج، قند می‌خرد و می‌خورد؛ رزق این (شخص) واسع است. غرض، رزق مادی که می‌گویند (این جور است)؛ حالا رزق معنوی که دایره خیلی وسیع‌تری دارد علم و رحمت الهی و تفضلات الهی اما در همین رزق مادی هم وسعت رزق فقط این نیست که پولی گیر انسان بیاید و آدم ثروتمندی باشد. خیلی از این ثروتمند‌هایی که شما می‌بینید، این بیچاره‌ها وسعت رزق ندارند؛ هیچ نمی‌توانند از این پولی که دارند استفاده کنند. این یک روایت.
(حدیث دیگر) روایت آخر در باب صدقه. باز امیرالمومنین (ع) از قول پیامبر(ص) فرمود: - اجر السائل فی حق‌ له کاجر المتصدق علیه؛
این هم از آن امتیازات و اختصاصات تعالیم و معارف اسلامی است: اجر کسی که حقی را که متعلق به او است می‌طلبد، به اندازه اجر همان کسی است که این حق را به او می‌دهد. معنای این طلب حق و اینکه می‌گویند حق، گرفتنی است نه دادنی البته حق، هم گرفتنی است، هم دادنی این است که کسی که حقی دارد، این حق را باید مطالبه کند و بخواهد و پاداش خواستن این حق از پاداش آن کسی که این حق را به او می‌دهد، کمتر نیست.
شرح حدیث در ابتدای درس خارج، 83/9/9 به نقل از کتاب نسیم سحر
ـــــــــــــــــــــــــــــــ
(1) نوادر راوندی ص 87