امام باقر(ع) به محمدبن مسلم فرمود: «وقتی که مومن توبه می‌کند، گناهان قبل از توبه‌اش بخشیده می‌شوند؛ پس او باید برای بعد از توبه، عمل کند؛ ولی آگاه باشید به خدا قسم! این مزیت، فقط برای اهل ایمان است.
محمدبن مسلم گفت: اگر بعد از توبه و استغفار، گناه کرد و آنگاه دوباره توبه کرد، چگونه است؟
امام فرمود: آیا گمان می‌کنی اگر بنده مومن از گناه خود پشیمان شود و استغفار و توبه کند، خدا توبه‌اش را نمی‌پذیرد؟ محمدبن مسلم گفت: او چند بار این کار را کرده، گناه می‌کند و سپس توبه و استغفار می‌کند.
امام(ع) فرمود: هرگاه بنده با توبه و استغفار برگردد، خدا با مغفرت و بخشش برمی‌گردد؛ خدا بخشنده و مهربان است؛ توبه را می‌پذیرد و گناهان را می‌بخشد.
امام(ع) فرمود: گاهی انسان گناهی می‌کند و خدا به خاطر آن گناه، او را به بهشت می‌برد.
سوال شد: آیا خدا به خاطر گناه، او را به بهشت می‌برد؟
امام(ع) فرمود: بله، او گناهی می‌کند، ولی همیشه از آن گناه بیمناک و بر نفس خود غضبناک است و خدا هم او را می‌بخشد و وی را داخل بهشت می‌کند. البته باید دانست اگر کسی تمام عمر بدی کند و وقتی مرگ او فرا رسد، در آن حال بگوید: الان توبه کردم، توبه او پذیرفته نمی‌شود. (نساء-18)
ــــــــــــــــــــــــــــــ
* مجله پرسمان، شهریور 88، ش 80