پرسش:گناهانی که از انسان سر می‌زند و بدون توبه در رفتار فردی و اجتماعی او استمرار می‌یابد، چه آثار و تبعاتی را در حیات او و عالم هستی به دنبال دارد؟
پاسخ:در سه بخش قبلی پاسخ به این سوال، پاسخ اجمالی و تفصیلی آن شامل: آثار عام گناهان و آثار خاص گناهان شامل: 1- گناهانی که نعمت‌ها را تغییر می‌دهد 2- گناهانی که پشیمانی می‌آورد 3- گناهانی که عذاب و بدبختی را به دنبال دارد را مطرح کردیم. اینک در ادامه دنباله مطلب را پی‌می‌گیریم.
4- گناهانی که روزی و قسمت را تغییر می‌دهد
درست است که روزی تقسیم شده است و تلاش و کوشش در بدست آوردن آن نقش اصلی را دارد ولی برخی گناهان تلاش و سعی را هم بی‌اثر می‌کند و باعث می‌شود که از سهم روزی انسان کاسته شود. آن گناهان عبارت است از:
الف) اظهار نداری
«اظهار الفقر»؛ خود را فقیر نشان دادن
با همه کاستی باید قبول کرد که در طول سی سال انقلاب تغییرات فراوان در زندگی مردم ایجاد شده و غالب مردم وضعشان بهتر شده است ولی متأسفانه عادت و رسم بر این است که عدّه‌ای بنا دارند همیشه خود را فقیر و ندار جلوه دهند، و هیچگاه حاضر نمی‌شوند نعمت‌های الهی را به زبان بیاورند، اثر این گونه فقرنمایی کم شدن رزق و روزی است.
ب) نماز عشاء را نخواندن
«والنّوم عن العتمهًْ»؛ نماز عشاء را نخوانده خوابیدن
کلاً استخفاف به نماز عامل بی‌برکتی و کم شدن رزق است در میان نمازها، ترک نماز عشاء و صبح نقش بیشتری در کم شدن رزق و بی‌برکتی دارد. درباره نماز صبح و قضا نمودن آن فرمود: و عن صلاهًْ الغداهًْ؛ خواب ماندن از نماز صبح
ج) سبک شمردن نعمت‌ها
«واستحقار النعم»؛ حقیر شمردن نعمت‌های الهی
تک تک نعمت‌های الهی برای انسان نقش حیاتی دارد، همین هوا را توجّه کنید که خیلی‌ها اصلاً جزء نعمت‌های الهی به حساب نمی‌آورند، وقتی آلوده کردند قدر آن را می‌فهمند و همین طور سلامتی و...
حقیر و کوچک شمردن نعمت‌ها، نعمت‌ها را از دست انسان می‌گیرد.
د) از خدا شکایت کردن
برخی بنده‌ها بجای بندگی به خداوند (نعوذ بالله) می‌خواهیم به خدا خدایی یاد بدهیم، و به او می‌گوییم که اگر فلان گونه می‌کردی بهتر بود. و هرگاه زبان به شکایت و گلایه باز می‌کنیم، و حال آنکه باید توجّه داشته باشیم خداوند قادر مطلق دانا و حکیم مطلق است دادن‌های او از سر حکمت است و ندادن‌های او نیز از سر حکمت. ضرر شکایت از خداوند متوجّه شخص شاکی می‌شود و رزق و روزی او کم می‌شود. امام سجاد(ع) فرمود: «وشکوی المعبود عزّ و جلّ»؛ و شکایت نمودن از معبود (خدای) عزیز و جلیل خویش (که روزی انسان را کم می‌کند)
5- گناهانی که پرده‌ها را می‌درد
والذّنوب الّتی تهتک العصم؛ گناهانی که پرده‌ها را می‌درد عبارت است از:
الف) شراب خواری
«شرب الخمر»؛ خوردن شراب
ب) قمار بازی
«واللعب بالقمار»؛ بازی نمودن (با آلات) قمار
ج) مزاح‌های بیهوده
«وتعاطی ما یضحک النّاس من اللغو و المزاح»؛ خنداندن مردم با سخنان لغو و بیهوده و مزاح (باطل و ناروا)
د) گفتن عیب دیگران
«و ذکر عیوب النّاس»؛ به زبان آوردن عیوب مردم که از گناهان کبیره است و ضررها و زیان‌های فراوانی دارد از جمله پرده حرمت انسان را می‌درد.
هـ) همنشینی با دودلان
«و مجالسهًْ اهل الرّیب»؛ همنشینی با اهل شک و تردید (و انسان‌های سست عقیده) (پرده عصمت را می‌درد)
ادامه دارد