به وب سایت مجمع هم اندیشی توسعه استان زنجان خوش آمدید
 
منوی اصلی
اوقات شرعی

اوقات شرعی به وقت زنجان

اذان صبح:
طلوع خورشید:
اذان ظهر:
غروب خورشید:
اذان مغرب:
آمار بازدید
بازدید امروز: 2,144
بازدید دیروز: 25,256
بازدید هفته: 53,880
بازدید ماه: 269,492
بازدید کل: 29,670,646
افراد آنلاین: 70
تقویم و تاریخ
دوشنبه ، ۱۹ مرداد ۱٤۰۵
Monday , 10 August 2026
الاثنين ، ۲۷ صفر ۱٤٤۸
مرداد 1405
جپچسدیش
21
9876543
16151413121110
23222120191817
30292827262524
31
آخرین اخبار
۵۵۴ - درمکتب امام (ره) : اهتمام فوق‌العاده امام به زیارت عاشورا ۱۳۹۸/۰۶/۱۳

درمکتب امام (ره) :

اهتمام فوق‌العاده امام به زیارت عاشورا  

 

اهتمام فوق‌العاده امام به زیارت عاشورا
_ امام اوقاتی که زیارت عاشورا می‌خواندند صد لعن و صد سلام را معمولاً در حال قدم زدن می‌خواندند. ایشان زیارت عاشورا را در ماه محرم و معمولاً یک اربعین (چهل روز) می‌خواندند. *حجت‌الاسلام و المسلمین رسولی محلاتی – مجله حوزه - ش 37 و 38 - ص 64.
_ روز اول محرم در نوفل لوشاتو مصادف بود با اولین شبی که مردم ایران در پشت‌بام‌ها تکبیر می‌گفتند. همان شب شخصی از تهران تلفن زد و گفت گوشی را می‌گذارم کنار پنجره تا صدای تکبیر مردم را که با گلوله مخلوط شده بود بشنوید، صدا را ضبط کرده خدمت امام بردیم. امام در داخل اتاق تسبیح به دست در حال ایستاده مشغول ذکر بودند و زیارت عاشورا می‌خواندند. در حالی که ما متوجه مسائل ماه محرم نبودیم، ایشان در سرزمینی زیارت عاشورا می‌خواندند که شاید برای اولین بار در آنجا خوانده می‌شد. ۱
_ شهید قدوسی دادستان کل انقلاب، صبحگاه برای اینکه امام را ملاقات بکند در زمانی که امام با هیچ کس ملاقات نداشته‌اند به منزل امام رفته بود. آقای توسلی مسئول ملاقات‌های امام به ایشان گفته بود باید فعلاً قدم بزنید، امام گرفتاری دارد. ایشان پرسیده بود امام چه کار می‌کنند؟ گفته بود زیارت عاشورا می‌خوانند.
* آیت‌‏الله حائری شیرازی – مجله جهاد، ش 35؛ برداشت‌هایی از سیره امام خمینی ج3، ص 42
_ یکی از برادران تعریف می‌کرد: «روزی نزدیک ظهر احساس کردم که صدای ضجه و ناله می‌آید. کمی که جست‌وجو کردم، دیدم امام به پشت‌بام منزلشان رفته و زیارت عاشورا می‌خوانند و ‌اشک می‌ریزند.»۲
ـــــــــــــــــــــــــــ
۱-  حجت‌‌الاسلام و المسلمین فردوسی‏‌پور – روزنامه رسالت -  14 / 4 / 1368 .
۲- برداشت‌هایی از سیره امام خمینی، ج3، ص 42