روزی جمعی از شاگردان آیت ا... العظمی بروجردی(قدس سره)در محضر ایشان، از خدمات و کارهای آن بزرگوار تمجید می‌کردند. آیت اللّه سیدمصطفی خوانساری می‌گوید: من نیز در آن جمع، حاضر بودم ولی چیزی نمی‌گفتم، آیت اللّه بروجردی رو به من کرد و فرمود: شما چرا ساکت هستید؟ یک مطلبی بگویید. عرض کردم: مطلبی ندارم، جز حدیثی که از اجدادم به خاطر دارم، اگر اجازه بفرمایید آن حدیث را عرض کنم؟ فرمود: بگو. عرض کردم: جدم رسول خدا (ص) نقل کرد که خدا فرمود: وَأخْلِصِ الْعَمَلَ، فَإِنَّ النّاقِدَ بَصیرٌ بَصیرٌ؛ و «عمل» خود را پيراسته كن ، كه «حسابرس» بينا است، بينا !تا این عبارت را خواندم ،‌اشک از دیدگانشان جاری شد و حالشان دگرگون گردید. رو کردند به آقایان فرمودند : «بله ! اگر در قیامت ،شما باشید مسئله حل است ولی نه.وَأخْلِصِ الْعَمَلَ، فَإِنَّ النّاقِدَ بَصیرٌ بَصیرٌ.»
پس از آن ، هرگاه به من بر می‌خوردند می‌فرمودند: «وَأخْلِصِ الْعَمَلَ، فَإِنَّ النّاقِدَ بَصیرٌ بَصیرٌ.» و حالشان دگرگون می‌شد. آیت ا... بروجردی واقعا به معاد باور داشت و به آن یقین پیدا کرده بود.
 * محمد محمدی‌اشتهاردی- کتاب داستان دوستان – ص 574