شهید مدافع حرم مهدی ایمانی فردویی سال 1362 متولد شد. وی از خادمان آستان مقدس فاطمی‌(س) بود. عشق مهدی ایمانی به اهل‌بیت و روحیه ظلم‌ستیزی‌اش یک طرف، شهادت باجناقش قاسم قریب در سوریه نیز از طرف دیگر باعث شد تا به صف مدافعان حرم بپیوندد. وی بعد از دو بار رفتن به سوریه و بازگشت به وطن، به همسرش این چنین می‌گفت: «دیگر دست خودم نیست؛ باید باز هم بروم...» به این ترتیب، 24 رمضان سال 1394 به آرزوی خودش دست یافت.

فرازی از وصيت‌نامه شهید مدافع حرم مهدی ایمانی: «از شهدا شرمنده‌ام خیلی دیر به درک حقیقت وجودشان پی بردم از خداوند متعال و حضرات معصومین و شهدا ممنونم که به‌گریه‌های شبانه این حقیر جواب دادند و من را به عنوان مدافع حرم حضرت زینب سلام‌الله‌علیها و حرم دختر سه ساله امام‌حسین‌علیه‌السلام برگزیدند و حال که صهیونیست خونخوار، آمریکای جنایتکار و سعودی خیانتکار قصد براندازی حرم‌های اهل‌بیت را دارند و با حمله ناجوانمردانه و وحشیانه به زنان و فرزندان و طفل‌های شیرخواری که هیچ پناهی ندارند قصد کشور‌گشایی دارند. این وظیفه را برخود دیدم که به کمک این مردم بی‌گناه و دفاع از حرم اهل بیت بروم و از حضرت زینب و خانم رقیه ممنونم که به من حقیر لیاقت حضور را دادند و به مدد ایشان ما با عزت، پیروز و سربلند می‌شویم.»