از نقل‌های مسلم تاریخ است، در روزی که مسجد مدینه را بنا می‌کردند و عمار یاسر فوق‌العاده تلاش صادقانه می‌کرد. پیغمبر اکرم(ص) به او فرمود: «یا عمار! تقتلک الفئه الباغیه» ای عمار! تو را آن دسته‌ای می‌کشند که سرکشند. این جمله پیامبر(ص) شخصیت بزرگی به عمار داد و لذا عمار که در صفین در خدمت علی(ع) بود وزنه بزرگی در لشکر علی(ع) شمرده می‌شد، و حتی بودند افراد ضعیف‌الایمانی که تا وقتی عمار کشته نشده بود، هنوز مطمئن نبودند عملی که در رکاب علی(ع) انجام می‌دهند، به حق است. یعنی کشتن معاویه و سپاهیان او جایز است. روزی که عمار در لشکر علی(ع) به دست اصحاب معاویه کشته شد، یک‌مرتبه فریاد از همه‌جا بلند شد که حدیث پیامبر(ص) صادق آمد. بهترین دلیل برای اینکه معاویه و یارانش بر باطل هستند این است که اینها قاتل عمارند. و لشکر معاویه لشکر یاغی، سرکش و ظالم و ستمگر است و حق با لشکریان علی(ع) است. معاویه بلافاصله با تحریف معنوی سخن پیامبر(ص) گفت: عمار را کسی کشته که او را به میدان جنگ آورده است و از این طریق خواست به یارانش القا کند که عمار را علی(ع) کشته است.(1)
ـــــــــــــــــــــــــــــ
1- سیره حلبی، ج2، ص77