شهید جاویدالاثر عباس رعیتی روز 25 تیر سال 1334 در محله مال کریمِ شهر نفت‌خیز مسجدسلیمان به‌دنیا آمد. سال 1354 وارد نیروی دریایی ارتش شد، با پیروزی انقلاب اسلامی، به‌خاطر توانمندی نظامی که داشت در سال‌های ابتدایی تاسیس سپاه پاسداران جزو نخستین نفراتی بود که به سپاه مسجدسلیمان پیوست و فرماندهی قسمتی را بر عهده داشت.
در عملیات‌های نجات کردستان شرکت کرد، با آغاز جنگ تحمیلی در سال 1359 در روز ابتدایی جنگ به کمک شهید جهان‌آرا در خرمشهر شتافت و یکم مهر سال 1359 به شهادت رسید که نخستین شهید دفاع مقدس مسجدسلیمان لقب گرفت ولی پیکر پاکش هنوز به وطن بازنگشته است.
بسیار مهربان و خوش‌غیرت بود هیچ‌گاه در طول زندگی خود دل کسی را نشکست و کوچک‌ترین زخمی بر پیکره هیچ انسانی وارد نکرد، مردم‌داری از ویژگی‌های بارز این فرزند بختیاری بود.
شهید عباس رعیتی علاقه بسیاری به فوتبال داشت، همیشه فوتبال تیم‌های کارگران شرکت نفت، تاج مسجدسلیمان، تیم نفتون مسجدسلیمان را از استادیوم شرکت نفت نمره چهل (ورزشگاه شهید بهنام محمدی‌راد فعلی) دنبال می‌کرد. در تیم فوتبال غروب نفتک در پست‌هافبک میانی انجام وظیفه می‌کرد. قدرت بدنی خاصی داشت، همچنین از مهربانی خاصی برخوردار بود، همیشه بچه محله‌های نفتک می‌گفتند هر چه به عباس می‌گفتیم در بازی خطا کن، اصلا این کار را نمی‌کرد، در پاسخ می‌گفت دلم نمی‌آید به کسی آسیب بزنم گل شد که شد، لااقل بهترین گل وجود فوتبالیست‌ها است.