اسلام براى هنگام برخورد كردن افراد با يكديگر شعارى وضع كرده است كه از خود اسلام است، قبل از اسلام نبوده و ابتكار خود اسلام است: سلام، سلام عليكم. 
آیا در ميان همه شعارهايى كه افراد و ملت‌ها در برخورد با يكديگر دارند، از سلام و سلامٌ عليكم شعارى پرمعنى‌تر و عالي‌تر و مترقى‌تر پيدا می‌کنيد؟ 
آخر چه از اين عالی‌تر؟ 
دو نفر به همديگر مى‌رسند، اعلام سِلم و سلام با يكديگر مى‌كنند. مى‌گويد سِلم بر تو؛ سلامت و صفا براى تو آرزو مى‌كنم. 
اين اعلام صلح و صفاست از يک نظر. 
اسلام دين صفا و صلح و خير است، دين اخوّت و برادرى است. 
سلام کردن يعنى من برادر تو هستم و تو برادر من هستى و من براى برادر خودم آرزو مى‌كنم (تعبير آرزو هم غلط است، بلکه دعا مى‌كنم صحیح است، آرزوى مسلمان دعاست) یعنی دعا می‌‏كنم سلامت و تندرستى را، سلامت روحى، سلامت اجتماعى، سلامت جسمى، انواع سلامت‌ها را.
* استاد مطهری، پانزده گفتار، ص۱۹۲ (با تلخیص)