شهید رضا قاسمی بنابری، یکم فروردین سال ۱۳۳۷ در شهر مقدس قم دیده به جهان گشود. در کودکی به مدرسه رفت و تا پایان دوره متوسطه در رشته برق درس خواند و دیپلم گرفت، در بازار به شغل ساعتسازی مشغول بود.در روز هشتم آبان سال ۱۳۵۷ هنگام شرکت در تظاهرات مردمی توسط عوامل رژیم شاهنشاهی بر اثر اصابت گلوله به شهادت رسید و پیکر پاکش پس از تشییع در گلزار شهدای بقیع قم آرام گرفت.
فرازی از وصیت نامه شهید رضا قاسمی بنابری :«پدر عزیزم! زمانی که امام، این ابراهیم زمان به قم مشرف شدند، سلام مرا، این سرباز جانباز خمینی را به امام برسان و بگو تا جایی که توانستم در راه پیروزی انقلاب و هر چه بیشتر برملا کردن جنایتهای خاندان کثیف پهلوی و در راه ارشاد و هدایت برادرانمان یک لحظه از پای ننشستم. تو که با صحبتها و نوازشها مرا بزرگ نمودی، از زحمات گرانقدرت سپاسگزارم و امیدوارم که مرا عفو بفرمایی. پدر و مادر عزیز و مهربانم! شما میدانید فرزندان نزد والدین امانتی بیش نیستند؛ اکنون این امانت در راه انقلاب حسینی به رهبری خمینی قرارگرفته است. اگر سعادت باشد که در این راه شهید گردد، خون پاکش نهال انقلاب و اسلام را آبیاری خواهد کرد. مادرم! از تو میخواهم زینبوار زندگی کنی و هرگز در شهادت من اشک نریز؛ زیرا دشمنان از این اشک تو شادمان میشوند. در آخر سلام مرا به برادران و خواهرانم برسانید و به ایشان بگویید راه مرا ادامه دهند؛ کلیه اقوام را سلام میرسانم و اعتصموا بحبلالله جمیعاً و لا تفرقوا چنگ بزنید به ریسمان الهی و متفرق نشوید؛ به امید پیروزی انقلاب اسلامی ایران و استقرار حکومت عدل علی به رهبری خمینی.»