سردار سرلشکر شهید غلامرضا سلیمانی، فرماندهی بود که زندگی خود را وقف مسیر حق و خدمت به مستضعفین کرد. این شهید از سال ۱۳۶۰ با پیوستن به سپاه پاسداران، در جبهههای دفاع مقدس، در عملیاتهایی چون طریقالقدس، فتحالمبین، کربلای ۵ و بسیاری دیگر، با جسارتی بیباکانه در خط مقدم ایستاد و از فرماندهی گردان تا فرماندهی لشکر ۱۴ امام حسین(ع) را با افتخار تجربه کرد.
سیره مدیریتی و اخلاقی شهید سلیمانی، فراتر از یک نظامیِ توانمند، تجلی عینی آیه شریفه «أَشِدّاءُ عَلَى الکُفّارِ رُحَماءُ بَینَهُم» بود؛ صلابتی کوهمانند در برابر جبهه استکبار و تواضعی بیکران در مواجهه با مردم و بسیجیان. او که قبلا فرماندهی سپاه صاحبالزمان(عج) استان اصفهان را بر عهده داشت، با اعتماد رهبر معظم انقلاب، به ریاست سازمان بسیج مستضعفین رسید تا به عنوان «علمدار بسیج»، روح تازهای به پیکره مقاومت ببخشد.
سردار سلیمانی، با سادهزیستی بیتکلف و اخلاص بینظیر، حصارهای خشک اداری را شکست و با پیوندی قلبی، رهبریِ عاشقانه خود را ایفا کرد. شهادت فرمانده بسیج در برابر جنایتکاران صهیونیستی و آمریکایی، نه یک پایان، بلکه اوج رسیدن او به آرزوی دیرینهاش، یعنی پوشیدن پیراهن فخر شهادت بود. او رفت تا در میان قافله نورانی همرزمان شهیدش، جاودانه و سربلند بماند. سلام بر آن فرمانده دلاور و بر مسیری که با خون پاکش روشن ساخت.
رهبر انقلاب اسلامی، حضرت آیتالله سیدمجتبی خامنهای در پیام تسلیت شهادت سردار سلیمانی نوشت: «آنجناب از دیرباز در عرصه مجاهدت در راه خدا فعال بودند و تجارب متعددی را در این راه کسب کرده بودند. ترور این سردار مجاهد، یادآور اهمیت فراوان بسیج و ترس فراوانی است که دشمن بدکینِ زبون، از رویاروئی با آن دارد.»
