دکتر سعید شمقدری، دانشیار و معاون پژوهشی دانشکده مهندسی برق دانشگاه علم و صنعت ایران، بامداد سوم فروردین ۱۴۰۵، در پی بمباران مناطق مسکونی تهران توسط متجاوزان، همراه با فرزندانش به آرزوی دیرینه‌اش رسید و جامه شهادت پوشید. او از چهره‌های شاخص و تأثیرگذار عرصه پژوهش و مدیریت علمی کشور بود که عمر خودش را در راه پیشرفت فناوری‌های دفاعی و تحقق استقلال علمی ایران وقف نمود. این دانشمند شهید در جشنواره‌های علمی و پژوهشی متعددی افتخارات فراوانی کسب کرد و همواره از چهره‌های علمی معتبر دانشگاه بود. این استاد برجسته، سال‌های متمادی از عمر خود را در مسیر اعتلای دانش، تربیت نسل‌های متخصص و خدمت صادقانه به کشورش صرف کرد. شمقدری دانشمندی بود که علم را با ایمان درآمیخت. در کلاس‌های درس خود «مبانی مکاترونیک»، «سیستم‌های کنترل خطی» و «مباحث ویژه در کنترل» را نه صرفاً به‌عنوان مفاهیم مهندسی، بلکه به‌مثابه راهی برای خدمت به مردم و صیانت از عزت ملی تدریس می‌کرد. او معتقد بود دانش باید در خدمت امنیت و آسایش جامعه باشد، و خود الگویی زنده از این باور بود.زندگی‌اش سرشار از تلاش بی‌وقفه، نبوغ علمی و روحیه‌ای معنوی بود که با نماز شب و حضور همیشگی در مسجد محل معنا می‌گرفت. در کنار تمام دستاوردهای علمی، مهربانی و دلسوزی‌اش نسبت به دانشجویان، زبانزد خاص و عام بود. همواره شانه‌ای بود برای تکیه دانشجویان و هموطنان.