در دفتر سرخ‌فام تاریخ انقلاب اسلامی، نام برخی از مردان با حماسه‌هایی گره خورده است که مرزی میان سیاست و شهادت نمی‌شناسد. شهید دریادار علی شمخانی، فرزند رشید خطه خوزستان و زاده اهواز (۱۳۳۴)، نمونه‌ای از این مجاهدان است که نامش با دریا و پایداری عجین گشته است. او که فعالیت‌های مبارزاتی خود را در دهه ۵۰ و در قالب گروه مکتبی «منصورون» علیه رژیم ستم‌شاهی آغاز کرد، پس از تحمل زندان و شکنجه‌های ساواک، با طلوع فجر انقلاب در صف اولِ یاوران نظام قرار گرفت. آشنایی عمیق وی با رهبر شهید انقلاب از روزهای حضور در کمیته استقبال از حضرت امام(ره) آغاز شد و تا آخرین لحظات حیاتش در قامت مشاور سیاسی و نماینده ایشان در شورای دفاع ادامه یافت. کارنامه او، از جانشینی فرماندهی کل سپاه در دوران دفاع مقدس تا معماری نوین نیروی دریایی ارتش و سپاه، نشان از نبوغ نظامی وی داشت. او که در سال‌های متمادی سکان‌دار وزارت دفاع و دبیرخانه شورای عالی امنیت ملی بود، همواره در مسیر تقویت اقتدار ملی گام برداشت. سرانجام این سرباز کهنه‌کار که سال‌ها در جبهه‌های نبرد از اروند تا خلیج‌فارس، حماسه‌آفرینی کرده و در دفاع مقدس 12 روزه نیز مجروح شده بود، در پی حملات ددمنشانه رژیم صهیونیستی و ایالات متحده، در ۹ اسفند ۱۴۰۴ به فیض عظیم شهادت نائل آمد. شمخانی در حالی آسمانی شد که در اولین روز نبرد، در جلسه شورای دفاع، آخرین مشورت‌های خود را برای صیانت از حریم ولایت و میهن ارائه می‌داد.