شنبه 9 اسفند 1404، دبستان شجره طیبه میناب مورد حمله مستقیم آمریکا قرار گرفت. و 168 کودک (به علاوه معلم‌ها و مربی‌هایشان) شهید شدند، داده‌های ماهواره‌ای و تحلیل‌های کارشناسان خارجی نشان می‌دهد، این حمله اصلاً تصادفی نبوده است. 
طبق گزارش تحقیقی نشریه گاردین، نشانه‌های بصری مانند حیاط بازی رنگی، نقاشی‌های روی دیوار و نبود خودروهای نظامی در مدرسه برای اپراتورهای موشک‌ها کاملاً قابل تشخیص بوده است. حمله روز شنبه حوالی ساعت 10 تا 45/10 صبح صورت گرفت که تقریباً با ساعت تغییر کلاس‌ها و حضور حداکثری دانش‌آموزان در محیط‌های باز مدرسه همخوانی داشت. رسانه‌های جهانی از جمله مجله تایم اشاره داشتند که با توجه به قابلیت‌های تجسسی پیشرفته آمریکا، رصد فعالیت‌های روزانه در این مکان و تشخیص ماهیت غیرنظامی آن، امری بدیهی بوده است.
دو مقام ارشد نظامی آمریکا نیز در گفت‌و‌گو با رویترز اعتراف کردند که تحقیقات مقدماتی ارتش نشان می‌دهد نیروهای آمریکایی مسئول حمله به مدرسه بوده‌اند، همچنین یافته‌های کارشناسان نظامی که توسط NBC و CBC منتشر شده، فرضیه خطا رفتن موشک را رد می‌کند. 
وست براینت متخصص سابق هدف‌گیری در نیروی هوائی آمریکا به CBC گفت که نقاط اصابت دقیقاً در مرکز مدرسه قرار دارد. این حد از دقت، امضای کلاسیک اصابت بمب‌های هدایت‌شونده ماهواره یا موشک‌های کروز است. همچنین مدرسه هدف 3 پرتابه جداگانه بوده است؛ پس از اصابت اولین پرتابه، دانش‌آموزان به نمازخانه پناه برده‌اند که همان نقطه توسط دو پرتابه بعدی هدف قرار گرفته است. 
وقتی حتی دژخیم می‌گرید
جوزفین گیلبو افسر اطلاعاتی میدانی که 17 سال در ارتش ایالات‌متحده فعالیت داشته و دارای مجوز دسترسی فوق‌محرمانه همراه با آزمون پلی‌گراف بوده، اظهار داشت:
«... فقط برای اینکه تصوری از میزان دسترسی و تجربه‌ام در این ماموریت‌ها داشته باشید... اکنون تمرکز خود را دوباره بر بمباران میناب معطوف می‌کنیم. 168 دختر و پسر خردسال (همراه اولیای مدرسه) توسط موشک‌های تاماهاوک ایالات‌متحده که از یک شناور آمریکایی در منطقه عملیات شلیک شده، کشته شدند... یک موشک تاماهاوک مدرن مجهز به دوربین‌های داخلی است که تصاویر هدف را به طور لحظه‌ای منتقل می‌کند... بیایید درباره این صحبت کنیم که تصاویر ماهواره‌ای از مدرسه ابتدائی میناب چه چیزی را نشان می‌داد: دیوارنگاره! کل مدرسه با نقاشی‌های رنگارنگ کودکان از گل‌ها احاطه شده بود. نقاشی‌های دیواری با رنگ‌های روشن این مدرسه را دربر گرفته بودند و بدون هیچ تردیدی یک مدرسه بود. 
در ساعت 10 صبح، اسرائیل همراه با ایالات‌متحده حمله به ایران را آغاز کردند. کارکنان مدرسه میناب شروع به تخلیه کودکان کردند. موشک اول به مدرسه اصابت کرد. کودکان به نمازخانه منتقل شدند. (ادامه صحبت‌هایش با بغض و اشک همراه است) حمله دوم به نمازخانه اصابت کرد. 168 کودک کشته شدند. حمله سوم در نزدیکی اصابت کرد. فرمانده لی آرتیت و افسر اجرائی جفری ای‌یورک، فرماندهی USS Sprunitz را برعهده داشتند که موشک تاماهاوک شلیک کرد و 168 کودک (و معلمان و مربیان‌شان) را کشت. پس از این، همان ناوشکن در دریا با کشتی USNS Henry Kaiser عملیات تامین مجدد انجام داد و در تاریخ‌های 4 مارس، 10 مارس و 18 مارس دوباره آماده شلیک شد.»
یک جنایت جنگی عمدی
تحقیق شبکه الجزیره حاکی از آن بود که اسرائیل و آمریکا عمداً دانش‌آموزان میناب را به قتل رساندند و خطا و اشتباهی در کار نبوده است. رویترز هم نوشت: «مدرسه ابتدائی میناب در ایران به فاصله ۴۰ دقیقه دوبار بمباران شد، این تکان‌دهنده است. نمی‌توان دوبار «تصادفی» یک مدرسه را بمباران کرد! ۱۶۸ دانش‌آموز و معلم کشته شدند. این یک فاجعه و مصیبت است.»
سناتور چاک شومر(رهبر دموکرات‌ها در سنا)، عفو بین‌الملل و حتی گزارش پنتاگون هم ارتش آمریکا را مقصر دانستند. شومر در سنای آمریکا گفت:
«دونالد ترامپ ادعا کرده که ایران خودش مدرسه میناب را با موشک تاماهاوک زده! این ادعائی فراتر از «ابلهانه» است!! ایران موشک تاماهاوک ندارد‌، دونالد ترامپ!!»
وال‌استریت‌ژورنال، نیویورک‌تایمز، سی‌ان‌ان، گاردین، میدل‌ایست‌آی و دیلی‌تلگراف دیگر رسانه‌هایی بودند که براساس تحقیقات خود نوشتند، حمله موشکی به دبستان ابتدائی شجره طیبه در میناب، توسط ارتش آمریکا صورت گرفته و بعضاً اذعان داشتند که این حمله عمدی بوده است و نه خطا. 
یک جنایت جنگی در آب‌های آزاد
ساعت 25/3 بامداد روز 13 اسفند 1404، ناوشکن دنا در حالی که پس از انجام رزمایش صلح میلان بدون سلاح از هند بازمی‌گشت در آب‌های آزاد و بدون کوچک‌ترین اخطاری مورد اصابت اژدر یک زیردریایی ارتش آمریکا قرار گرفت و دچار آسیب شدید شد و از کار افتاد. بلافاصله طبق پروتکل‌های مربوطه، با هدایت افسران مربوطه پرسنل، ملوانان و سایر سرنشینان برای تخلیه و ترک ناو به انتها یا پاشنه ناو منتقل گردیده که در ساعت 30/3 دومین اژدر به همان محل تجمع اصابت کرد و همه آنها به درون آب پرتاب شدند و ناو به طور کلی در هم شکست. 
104 نفر شهید شدند که پیکرهای 84 نفر آنها از آب گرفته شد و 20 نفر بقیه جاویدالاثر ماندند. همچنین 32 نفر هم مجروح گردیدند که توسط مهاجمان تروریست آمریکایی به حال خود رها شدند.
بنا به اظهارات حمیدرضا عشایری، ناو سروان عرشه ناو دنا در برنامه «من ایرانم»، اولاً این ناو یک کشتی غیرمسلح و رزمایشی بود، ثانیاً در آب‌های آزاد حرکت می‌کرد و ثالثاً طبق قوانین و ضوابط بین‌المللی بایستی قبل از شلیک به آن اخطار داده می‌شد و رابعاً اگر هدف تنها خود کشتی بود، با همان اژدر اول از کار افتاد و باز طبق قوانین بین‌المللی بایستی در نهایت سرنشینان ناو را اسیر می‌کردند نه اینکه با موشکی دیگر آنها را به‌طور مستقیم هدف قرار دهند. 
حتی وقتی برای بار دوم ناو دنا و این بار سرنشینان آن را مورد هدف اژدر قرار دادند و همه آنها به درون آب پرتاب شدند، باز هم براساس قواعد بین‌المللی بایستی برای نجات سرنشینان دنا از دریا اقدام کرده و پیکرهای شهدا را هم از آب می‌گرفتند اما تنها نظاره کردند تا غرق‌شدن و شهادت و تلاش تعدادی دیگر را شاهد باشند.
خود ترامپ در کنفرانس مطبوعاتی به این اقدام سادیستی و ضدبشری اذعان نمود و گفت:
«.... از آنها (ارتش آمریکا) سؤال کردم چرا کشتی را نگرفتیم؟ می‌توانستیم از آن استفاده کنیم! چرا آنها را غرق کردیم؟! پاسخ دادند: غرق‌کردن این کشتی‌ها لذت‌بخش‌تر است. خب، آنها غرق‌کردن‌شان را بیشتر دوست دارند...!!
انبوهی از جنایات جنگی دیگر
به گزارش تحلیلگران و کارشناسان از جمله بیش از یکصد کارشناس حقوق بین‌الملل در آمریکا، رژیم صهیونیستی و دولت ایالات‌متحده در حملات خود به ایران، هزاران جنایات جنگی مرتکب شده و قوانین و حقوق بین‌المللی را نقض کردند، از جمله:
ترور رهبر معظم انقلاب، ترور دانشمندان و فرهنگیان ایرانی و حمله به مراکز آموزشی همچون دانشگاه‌ها و مدارس. شهادت ۳۴۴ دانش‌آموز و معلم، آسیب‌دیدن ۳۲ دانشگاه همچون امیرکبیر، علم‌وصنعت، شهیدبهشتی و صنعتی‌شریف به علاوه ۹۶۸ مرکز فرهنگی و ورزشی و آموزشی و اداری.
آسیب یا تخریب ۳۶۰ مرکز درمانی و بیمارستان و داروخانه، ۱۷ مرکز هلال‌احمر، ۴۹ پایگاه اورژانس و بیش از ۴۰ آمبولانس و مؤسسه انستیتو پاستور.
حمله به مناطق مسکونی، آسیب و تخریب ۱۰۰هزار واحد مسکونی و ۲۳هزار و ۵۰۰ واحد تجاری و کشتار غیرنظامیان و شهادت ۳۴۶۸ نفر از جمله ۴۹۶ زن و بیش از ۲۵۰ کودک و مجروح‌شدن بیش از ۳۴هزار نفر. 
بمباران زیرساخت‌های انرژی، نفتی و فولادی و مراکز صنعتی ایران مانند جزیره خارک، میدان گازی پارس‌جنوبی، انبارهای نفتی، کارخانه‌های پتروشیمی، کارخانه فولادمبارکه اصفهان و فولاد خوزستان، نیروگاه‌های برق، پل‌ها و ریل‌ها و... که نقض حقوق بین‌الملل و کنوانسیون‌های ژنو و مصداق تروریسم دولتی و جنایت جنگی به‌شمار آمده است.
آسیب یا تخریب بیش از ۱۳۲ مورد از آثار تاریخی و فرهنگی ایران همچون کاخ گلستان و سعدآباد و میدان نقش جهان در اصفهان، قلعه فلک‌الافلاک در لرستان، آرامگاه باباطاهر در همدان و حسینیه اعظم در زنجان. حمله به تأسیسات هسته‌ای ایران ازجمله نیروگاه هسته‌ای بوشهر و آب سنگین اراک که تحت پادمان آژانس بین‌المللی انرژی اتمی قرار دارند و مغایر با حقوق بین‌الملل، منشور ملل متحد، شورای امنیت سازمان ملل و قطعنامه‌های شورای حکام آژانس تلقی می‌شود.
رادیو بین‌المللی فرانسه، ویرانی هدفمند زیرساخت‌های حیاتی یک کشور را «شهرکُشی» نامید و آن را مخالف قوانین بین‌المللی دانست. تهدید به نابودی و تخریب زیرساخت‌های حیاتی نیز نقض آشکار قوانین اساسی بین‌المللی و جنایت جنگی دانسته شده و چنین تهدیدی، به هدف «نسل‌کشی» توصیف شده که بر پایه اساسنامه «دادگاه کیفری بین‌المللی رُم» جرم شمرده می‌شود.
با توجه به اینکه شخص بنیامین نتانیاهو، سرکرده رژیم صهیونیستی در جریان نسل‌کشی غزه، از سوی دیوان کیفری بین‌المللی جنایتکار جنگی شناخته شد و حکم بازداشت او از سوی این دیوان صادر گردید و همچنین دونالد ترامپ رئیس‌جمهوری آمریکا نیز با افشای ارتباطش با پرونده فساد و تجاوز و کودک‌خواری در جزیره اپستین و ده‌ها سند حضور در آن جزیره شیطانی، یک جنایتکار ضدبشر شناخته‌شده، همه جنایات یادشده، چندان دور از ذهن نبوده و نیست. 
اما آنچه دور از ذهن است، سکوت مرگبار و گورستانی مجامع جهانی در برابر این حجم عظیم از نقض قوانین و کنوانسیون‌های بین‌المللی است که از این پس، سخن از آنها، جز بر بی‌اعتباری گوینده‌اش نخواهد افزود!