۱- رسم است و گزاره جا افتاده‌ای نیز هست که مثلاً گفته می‌شود، «‌مادام که امام راحلمان در قید حیات بود‌». این پسوند بعد از شهادت امام شهیدمان نیز پسوندی پر تکرار است و صد‌البته، یادی محترمانه از امام راحل و امام شهیدمان نیز هست ولی، این گزاره نمی‌تواند گویای همه آنچه هست باشد و از حال و هوای آن بزرگواران آدرس و نشانه دقیقی نمی‌دهد! چرا؟! برای آن‌که امام راحل و امام شهیدمان بعد از کوچیدن از عالم خاک و حضور در عالم پاک، بر حیاتشان افزوده شده است و زنده‌تر از روزها و سال‌هایی هستند که در این دنیا بوده‌اند. از این روی شایسته‌تر آن است که درباره آن بزرگواران گفته شود، «‌مادام که حیات در قید آنها بود‌» و نه این که «‌آنها در قید حیات بودند»‌!

۲- یک هفته بعد از شهادت سردار سلیمانی و در پی تشییع چند ده میلیونی پیکر پاک آن شهید در سراسر کشور و خیزش جهان اسلام در تجلیل از ایشان، سناتور «‌کریس مورفی‌»، از سناتورهای نزدیک به دونالد ترامپ، قاتل کثیف و خبیث سردار دل‌ها، از ترامپ پرسید: آیا تصور نمی‌کنی که ژنرال سلیمانی کشته [‌شهید‌] شده برای آمریکا بسیار خطرناک‌تر از ژنرال سلیمانی زنده است؟‌... خبرگزاری‌ها از پاسخ ترامپ به این پرسش گزارشی نداده‌اند ولی با جرأت می‌توان حدس زد که نتیجه شهادت شهید سلیمانی برای آمریکا با آنچه انتظار داشتند و درپی آن بودند نه فقط متفاوت، بلکه متضاد بود‌.... شهید سلیمانی بعد از شهادت تکثیر شده و بینش و منش آن عزیز به الگویی پیش‌روی حق‌طلبان پاکباخته تبدیل شده بود‌... و حاج قاسم پاداش یک عمر مجاهدت را از خدای مهربان گرفته بود. 

۳- چند هفته بعد از شهادت سید‌حسن نصرالله، شبکه تلویزیونی CNN آمریکا در گزارشی آورده بود؛ ترور [‌شهید] عماد مغنیه از فرماندهان ‮حزب‌الله در دمشق، قدرت حزب‌الله را بیشتر کرد. ترور [‌شهید] شیخ احمد یاسین اقتدار حماس را به شدت افزایش داد. ترور [‌شهید] سید‌حسن نصرالله هم توان و قدرت حزب‌الله را افزایش می‌دهد و‌...‬
 این سخن از امام راحلمان است که در شهادت شهید مطهری فرمودند: «‌بکُشید ما را، ملت ما بیدارتر می‌شود. ما از‏‎ ‎‏مرگ نمی‌ترسیم، و شما هم از مرگ ما صرفه‌ای ندارید‌».
 به این نکته حکیمانه از حضرت آقای شهیدمان در بیانیه ‌ایشان به مناسبت شهادت سید مقاومت نیز دقت کنید «‌سید مقاومت، یک شخص نبود، یک راه و یک مکتب بود و این راه همچنان ادامه خواهد یافت. خون شهید سید‌عباس موسوی بر زمین نماند، خون شهید سید‌حسن هم بر زمین نخواهد ماند.» 

۴- مگر نه این‌که شهیدان زنده‌اند؟ این کلام خداوند تبارک و تعالی است که «‌وَلَا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ‌اللهِ أَمْوَاتًا بَلْ أَحْيَاءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ‌... و هرگز گمان مبر آنان که در راه خدا کشته شده‌اند مرده‌اند، بلکه زنده‌اند و نزد پروردگارشان روزی داده می‌شوند‌». امام شهید ما زنده است. زنده‌تر از آن روزها و سال‌ها که در این دنیا بودند. حالا به رخداد عظیم و بی‌نظیری که بعد از شهادت حضرت ایشان در ایران و جای‌جای جهان اسلام و دنیای آزادگان پدید آمده است نیم‌نگاهی بیندازید. هیچ دلی نیست که دلداده او نباشد و هیچ سری نیست که سودای او در سر نداشته باشد. امام شهید ما نه فقط زنده است، بلکه زنده‌تر از روزها و سال‌هایی که در این دنیا بود. راستی! آیا این همه عظمت و برانگیختگی بی‌نظیر در میان مردم ایران و جهان اسلام بدون حضور امام شهیدمان قابل توضیح و تفسیر است. انگار شیخ ‌اشراق، مرحوم شهاب‌الدین سهروردی، حال و روز این روزهایمان را با این رباعی پاسخ داده است. آنجا که می‌سراید:
گر عشق نبودی و غم عشق نبودی
چندین سخن نغز که گفتی که شنودی 
گر باد نبودی که سر زلف ربودی
رخساره معشوق به عاشق که نمودی؟!

حسین شریعتمداری