با عرض تسلیت بمناسبت شهادت امام حسن مجتبی علیهالسلام به نقل چند حدیث از حضرتش اختصاص میدهیم ۱۴۰۵/۰۴/۳۰
با عرض تسلیت بمناسبت شهادت امام حسن مجتبی علیهالسلام
به نقل چند حدیث از حضرتش اختصاص میدهیم
۱۴۰۵/۰۴/۳۰
امروز به روایتی سالروز شهادت امام حسن مجتبی علیهالسلام است. امام بزرگواری که درایت و حکمت و فداکاری و شجاعت در وجود مقدس و ملکوتی حضرتش به هم آمیخته بود. صلح آن امام بزرگوار با معاویه در حالی بود که به قول رهبر شهیدمان هنوز چهره دشمنان و هویت ضد اسلامی آنها شناخته نشده بود و مردم هنوز حقایق را نمیدانستند. برخلاف امروز که حقایق و ماهیت دشمن و قدرتهای استکباری نه فقط برای مردم ایران بلکه برای تودههای عظیم مردم جهان نیز شناختهشده است. در آن زمان حتی فرماندهان سپاه امام حسن عزیزمان به دشمن پیوسته و حضرتش را تنها گذاشته بودند. برخلاف امروز که فرماندهان و مردم مبعوثشده جانفدای رهبرشان هستند و... باز هم به قول آقای شهیدمان «صلح را تنها امام حسن نکرد، امام حسن و امام حسین این کار را کردند، منتها امام حسن(ع) جلو بود و امام حسین(ع) پشت سر او بود».
امروز در سوگ امام مظلوم و شهیدمان علیهالسلام، به نقل چند حدیث از حضرتش اختصاص میدهیم؛
* «إِنَّمَا الْخَلیفَهُ مَنْ سارَ بِسیرَهِ رَسُولِاللهِ(صلیالله علیه وآله و سلم) وَ عَمِلَ بِطاعَهِ اللهِ وَ لَعَمْری إِنّا لاََعْلامُ الْهُدی وَ مَنارُ التُّقی.» خلافت فقط از آنِ کسی است که به روش رسول خدا(صلیالله علیه وآله و سلم) برود، و به طاعتِ خدا عمل کند، و به جان خودم سوگند که ما اهل بیت نشانههای هدایت و جلوههای پرفروغ پرهیزگاری هستیم.
* «اَیهَا النّاسُ إِنَّهُ مَنْ نَصَحَ لِلهِ وَ اَخَذَ قَوْلَهُ دَلیلاً هُدِیَ لِلَّتی هِیَ اَقْوَمُ وَ وَفَقَّهُ اللهُ لِلرَّشادِ وَ سَدَّدَهُ لِلْحُسْنی فَإِنَّ جارَاللهِ آمِنٌ مَحْفُوظٌ وَ عَدُوَّهُ خائِفٌ مَخْذُولٌ، فَاحْتَرِسُوا مِنَ اللّهِ بِکَثْرَهِ الذِّکْرِ.» هان ای مردم! کسی که برای خدا نصیحت کند و کلام خدا را راهنمای خود گیرد، به راهی پایدار رهنمون شود و خداوند او را به رشد و هدایت موفّق سازد و به نیکویی استوار گرداند، زیرا پناهنده به خدا در امان و محفوظ است و دشمن خدا ترسان و بییاور است و با ذکر بسیار خود را از [معصیت خدای] بپایید.
* «وَ اعْلَمُوا عِلْمًا یقینًا اَنـَّکُمْ لَنْ تَعْرِفُوا التُّقی حَتّی تَعْرِفُوا صِفَهَ الْهُدی، وَ لَنْ تُمَسِّکُوا بِمیثاقِ الْکِتابِ حَتّی تَعْرِفُوا الَّذی نَبَذَهُ وَ لَنْ تَتْلُوَا الْکِتابَ حَقَّ تِلاوَتِهِ حَتّی تَعْرِفُوا الَّذی حَرَّفَهُ، فَإِذا عَرَفْتُمْ ذلِکَ عَرَفْتُمُ الْبِدَعَ وَ التَّکَلُّفَ وَ رَاَیتُمْ الْفِرْیهَ عَلَی اللهِ وَ التَّحْریفَ وَ رَاَیتُمْ کَیفَ یهْوی مَنْ یهْوی.» به یقین بدانید که شما هرگز تقوا را نشناسید تا آن که صفت هدایت را بشناسید، و هرگز به پیمان قرآن تمسّک پیدا نمیکنید تا کسانی را که دورش انداختند بشناسید، و هرگز قرآن را چنانکه شایسته تلاوت است تلاوت نمیکنید تا آنها را که تحریفش کردند بشناسید، هر گاه این را شناختید بدعتها و بر خود بستنها را خواهید شناخت و دروغ بر خدا و تحریف را خواهید دانست و خواهید دید که آنکه اهل هوی است چگونه سقوط خواهد کرد.
* «بَینَ الْحَقِّ وَ الْباطِلِ اَرْبَعُ اَصابِعَ، ما رَاَیتَ بِعَینَیکَ فَهُوَ الْحَقُّ وَ قَدْ تَسْمَعُ بِاُذُنَیکَ باطِلاً کَثیرًا.» بین حقّ و باطل به اندازه چهار انگشت فاصله است، آنچه با چشمت بینی حقّ است و چه بسا با گوش خود سخن باطل بسیاری را بشنوی.
تاریخ خبر: ۱٤۰۵/۰٤/۳۱، ۱۰:۳۶:۱۹ بازدیدها: 88