حلول روح «لیاخوف» در کالبد اصلاح‌طلبان

   ۱۴۰۵/۰۵/۲۷

نمایندگان مجلس برای «مقابله با نفوذ» طرح نوشتند و رئیس غیرقانونی جبهه اصلاحات به نیابت از سرویس‌های جاسوسی «عزادار» شد. 
تصویب کلیات طرح «مقابله با نفوذ»، مدعیان اصلاحات را نگران و به خط کرد؛ آذر منصوری در یادداشتی کوتاه با تیتر «در سوگ مجلسی که دیگر خانه ملت نیست» اعلام سوگواری کرد و نوشت: «خانه ملت را نمی‌توان با دیوارهای بلند، فهرست‌های ممنوعیت و ترس از ارتباط با جهان حفظ کرد». 
منصوری ادامه داد: «سوگ ما برای مجلس نیست؛ سوگ ما برای فاصله گرفتن مجلس از فلسفه‌ای است که قرار بود خانه ملت باشد و دیگر نیست». 
چند روز پیش، طرح «مقابله با نفوذ سرویس‌های اطلاعاتی و دولت‌ها یا نهادهای بیگانه» با ۱۸۳ رأی موافق در مجلس تصویب شد.
عکس‌العمل، واکنش اغراق‌آمیز و نگرانی بیش از حد اصلاح‌طلبان نسبت به طرحی که دشمن را زمین‌گیر و نیروی امنیتی را یاری می‌کند، «انگشت‌ اتهام» و «نفوذ» را به سوی این طیف بر‌می‌گرداند.
مصوبات مجلس شورای اسلامی جلوی «شلنگ‌‌تخته» انداختن مدعیان اصلاحات را می‌گیرد؛ از این رو این طیف سیاسی «بهارستان» را تعطیل می‌خواهند؛ «م.م»، یکی دیگر از مدعیان اصلاحات 
در 11 مرداد 1405 ذیل تیتر «برای مردم مهم است که مجلس باز باشد یا تعطیل؟» نوشت: «از اوایل اسفند ۱۴۰۴ تاکنون مجلس دوازدهم جلسه علنی در ساختمان بهارستان نداشته است. در این مدت هیچ گزارشی ندیده‌ایم که مثلاً مردم فلان حوزه انتخابیه یا یک فرهیخته و نخبه یا یک تشکل صنفی یا دانشجویی یا... دلشان برای جلسات علنی تنگ شده باشد و مثلاً طوماری امضا کرده یا در تجمعی حضور یافته و خواستار برگزاری جلسه باشند». 
ریشه مخالفت اصلاح‌طلبان با نمایندگان مجلس را باید در مصوباتی چون طرح «مقابله با نفوذ» جست‌وجو کرد که موجب تعارض منافع می‌شود؛ پیش از این نیز روزنامه زنجیره‌ای «هم‌میهن» به توپ بستن مجلس را مشق و تکلیف هر روزه کرده بود. 
هم‌میهن پیش از توقف فعالیت، ذیل تیتر «ملی‌ترین تعطیلات» به تخریب پارلمان و نمایندگان پرداخت و نوشت: «اگر به روند اخبار و تنش‌های سیاسی داخل کشور توجه کنیم، به این نتیجه می‌رسیم که در شرایط مشابه تقریبا بهترین مقاطع سیاسی، تعطیلات مجلس است... در نتیجه، در غیاب آنان در دوره تعطیلات احساس آرامش سیاسی بیشتری وجود دارد... دور از انتظار نیست که مجلس از ابزار قانون‌گذاری و نظارتی خود علیه دولت استفاده کند و در عمل سیاست ضد وفاق و برخلاف هماهنگی شکل بگیرد»؛ سید حسین مرعشی، دبیرکل حزب کارگزاران سازندگی نیز در همان ایام با حضور در برنامه «سپهر سیاست» در هیبت «لیاخوف» ظاهر شد و وفاق را این‌گونه توصیف کرد: «وفاق یعنی فرار از شرّ مجلس». 
مدعیان اصلاحات تا دیروز به بهانه «ضد وفاق» بودن مجلس مخالف فعالیت بهارستان بودند و امروز برای تصویب طرح «مقابله با نفوذ» عزادار شدند؛ پرسشی که برای افکار عمومی مطرح می‌شود این است که چه خطری موجب این واکنش‌های اغراق‌آمیز اصلاح‌طلبان شده است و تعارض منافع این طیف با مصوبه اخیر مجلس چیست؟! طیف مدعی اصلاحات، در بزنگاه‌های مختلف سیاسی و مقاطع حساس کشور نشان داده است که نفوذزده است و علاوه ‌بر این پروژه‌ها و عملیات‌های دشمن را در قالب کنش‌های سیاسی در داخل کشور پیگیری می‌کند؛ فتنه‌های 78، 88، 98، 1401 نمونه‌های این بردگی سیاسی برای نظام سلطه توسط طیف رادیکال مدعی اصلاحات است. افزون بر این باید به جنگ‌های 12 و 40 روزه اشاره کرد که طیف متظاهر به اصلاح‌طلبی، با روایت ضعف و ناتوانی از کشور تیغ دشمن را تیز، محور شرارت را تبرئه و جبهه داخل را تخطئه می‌کند و نسخه تسلیم در برابر دشمنِ در حال زوال می‌پیچد.