مذاکرات درباره سهام پایه به پایان رسید و زمان آن رسیده بود که قدرتم را نشان بدهم. برای اواسط فوریه ۱۹۸۸ زمانی تعیین شد. آریه دولتصین که دیگر رئیس هیئت‌مدیره آژانس نبود هنوز عنوان «رئیس شرکت توسعه زمین» را با خود داشت.
او مدت کوتاهی قبل از زمان تشکیل جلسه هیئت‌مدیره نامه تندی به ایروینگ لوی،‌ رئیس کمیته فروش شرکت‌های متعلق به آژانس (با یادداشت‌هایی برای اعضای کمیته) فرستاد: «مطلع شده‌ام که قصد دارید سهام پایه آژانس یهود در «توسعه زمین» را به قیمت ۶.۵ میلیون دلار بفروشید. به نظرم چنین مبلغی بی‌عدالتی محض در حق ماست... من واقعاً نمی‌فهمم در حال حاضر چه عجله‌ای برای فروش این سهام وجود دارد. این یکی از بزرگ‌تر‌ین شرکت‌های ساخت‌وساز در کشور است... من می‌دانم که امروزه مستقیماً مسئولیتی در این موضوع ندارم اما به عنوان کسی که سال‌ها مسئول این امر بوده است، وظیفه اخلاقی خود می‌دانم که در مورد این معامله با چنین شرایطی اخطار بدهم.» نامه دولتصین فضا را متشنج کرد، اما بدیهی است چیزی را در جزئیات معامله‌ای که منعقد شد تغییر نداد.
در لیست افرادی که در طول سال‌ها به عنوان اعضای هیئت‌مدیره و مدیران شرکت خدمت کردند می‌شد رشته طولانی صاحبان پست‌های مرکزی در جنبش صهیونیستی و زندگی تجاری اقتصادی کشور را یافت: پروفسور اوطو وربورگ (رئیس اولین هیئت‌مدیره شرکت)، دکتر حییم وایزمن، مناخم اوسیشکین، دکتر یعقوب طاحون، الیعزر کپلان، لوی اشکول و دیگران که تصاویرشان توسط نقاشی به نام پی لیتوینوسکی، اتاق جلسات شرکت در ساختمان «توسعه زمین» در خیابان هلل در اورشلیم را زینت دادند.
۱۴ فوریه ۱۹۸۸، ساعت ده صبح، آخرین جلسه هیئت‌مدیره شرکت به ریاست شالوم دورون برگزار شد. تأیید بودجه شرکت برای سال ۱۹۸۸ در دستور کار قرار گرفت. خارج از اتاق جلسات، وکلای درجه یک جمع شده بودند که نماینده طرف‌های معامله بودند. 
در میان آنها وکلایی مانند اسحاق هرتسوگ پسر رئیس‌جمهور حییم هرتسوگ، وکیل مایکل پوکس، وکیل شرگا بیران و دیگران حضور داشتند. ایروینگ لوی، رئیس کمیته فروش شرکت‌های متعلق به آژانس و معاون او، مندل کپلان وارد جلسه شدند. لوی اجازه صحبت خواست و گفت: «امروز صبح جلسه کمیته فروش شرکت‌ها برگزار شد. به اتفاق آراء انتقال سهام پایه را به شرکت توسعه زمین نیمرودی1 تصویب کردیم.» هیئت‌مدیره واگذاری ۲۶۹ سهام پایه در اختیار صندوق ملی اسرائیل، صندوق بنیاد کارن‌ هایاسود و آژانس یهود به ما را 
تأیید کرد.
بلافاصله بعد از اینکه این اطلاعیه را اعلام کرد هشت نفر از اعضای هیئت‌مدیره ایستاده و استعفای خود را اعلام کردند. شورای مدیران استعفای آنها را پذیرفت و پیوستن اعضای جدید را تأیید کرد: یعقوب نیمرودی، عوفر نیمرودی، شلاما آریاو، وکیل اوری مسر و وکیل ایتان ساموئلی.
 در پایان جلسه به اتاق جلسات دعوت شدیم. در باز شد و همراه دامادهایم رونی ویسبرگ و ایال رینوت، دوست و مشاورم الیاهو هوری، حسابدار قدیمی‌ام عزرا گابای، حسابدار «توسعه زمین» گد سومخ، وکیل بیران، وکیل ساموئلی و وکیل مسر وارد شدیم. اتاق جلسات، سرد و بی‌روح بود و یکنواختی آژانس را نشان می‌داد. به تصاویر بنیانگذاران و رؤسای هیئت‌مدیره «توسعه زمین» نگاه می‌کردم و با خود فکر می‌کردم آنها چه فکری می‌کردند که شرکت را تحت اختیار خود داشتند. در طول هشتاد سال تأسیس آن، گروه نخبه «توسعه زمین» برای مدیریت شرکت از جوامع شرقی کسی را نپذیرفتند.2 این در همیشه به روی آنها بسته بوده است. ما در این شرکت یک زلزله واقعی ایجاد کرده‌ایم. دوستانم الیاهو هوری و عزرا گابای در کنارم ایستاده بودند و مانند من هیجان زده بودند و قدرت زیادی در این جایگاه احساس می‌کردند. به عکس‌های بنیانگذاران اشاره کردم و با خنده زمزمه کردم: «برایم جالب است به چه چیزی فکر می‌کردند.»
رئیس دورون سخنرانی طولانی و هیجان‌برانگیزی کرد و آن را با این کلمات به پایان رساند: «آقایان، اکنون شرکتی با قدمت هشتاد ساله و پتانسیل عظیم را به دست می‌گیرید. من برای شما آقای نیمرودی و دوستان‌تان آرزو می‌کنم که موفق شوید این پتانسیل را استخراج کنید و این به نفع تمام سهام‌داران است. با این حال به توسعه کشور و اقتصاد آن ادامه بدهید. 
شاید در آینده «توسعه زمین» که اکنون به دستان شما سپرده شده، گذشته باشکوه را تصدیق کند.» در پایان سخنرانی از سمت خود استعفا کرد.
به حضار گفتم این اولین بار است که من به یک گروه باسابقه می‌پیوندم که فصل‌های تاریخ آن را شخصیت‌های اصلی در تاریخ استقرار اسرائیل ثبت کرده‌اند. در پایان از رئیس سابق و اعضای هیئت‌مدیره که استعفا کردند به خاطر تلاش‌هایشان برای توسعه این شرکت تشکر کردم. 
به حضار گفتم که با خرید مالکیت این شرکت نمی‌خواستم یک مشغله دیگر برای خود ایجاد کنم بلکه می‌خواستم در تاریخ ملت اسرائیل سهم داشته باشم. 
بنابراین هر کاری که لازم باشد انجام می‌دهم تا این شرکت به نفع تمام سهامداران عمل کند. قصد ندارم دارایی‌ها را بفروشم بلکه قصد دارم بخرم، آغاز به کار کنم، توسعه بدهم و سرمایه شرکت را افزایش بدهم.
صبح آن روز هیئت‌مدیره جدید «توسعه زمین» تشکیل جلسه داد و برای انتخاب من به عنوان رئیس هیئت‌مدیره رأی گیری کرد. به این ترتیب، طبق قانون ۷۷ مقررات شرکت «توسعه زمین نیمرودی»، صاحب بالاترین سهام پایه در شرکت تعیین شد، که آقای آریه دولتصین سمت خود به عنوان رئیس شرکت را به پایان رساند و آقای یعقوب نیمرودی به جای او منصوب شد. پس از آن، من از پذیرش عنوان «رئیس» خودداری کردم. بعد از گذشت یک هفته بار دیگر جلسه هیئت‌مدیره برگزار شد و این بار پسرم عوفر که مخصوصاً از آمریکا آمده بود نیز در این جلسه شرکت داشت. حق امضا به من منتقل شد و دامادهایم رونی ویسبرگ و ایال رونیت و دوستم الیاهو هوری به هیئت‌مدیره پیوستند. 
شب در خانه من از اعضای هیئت‌مدیره و رؤسای جدید و قدیم شرکت دعوت به عمل آمد،‌ جشنی که نشان‌دهنده پایان روند خرید شرکت بود. 
در این جشن حدود دویست نفر حضور داشتند، فقط عدم حضور آریه دولتصین احساس می‌شد که البته دعوت شده بود. بین این مهمانان وزیرانی چون اسحاق ناوون، گد یعقوبی، اسحاق موداعی،‌ گیدعون پت و حییم کورفو حضور داشتند. 
مهمانان دیگر وکیلم ایهود اولمرت، مدیرعامل بانک دیسکونت گیدعون لهو، رئیس بخش مالی بانک ملی شلاما پیوترکوبسکی، مدیرعامل شرکت سرمایه‌گذاری آفریقا - اسرائیل مردخای مائیر و حسابدار گد سومخ بودند. از دوستان نزدیک من آهارون یاریو، آریل شارون، عوزی نارکیس، عزر وایزمن،‌ مائیر عامیت،‌ اسحاق رابین،‌ حییم هرتسوگ،‌ یهوشپات هرکاوی،‌ حییم بارلو، بنیامین جیبلی، رحاویا واردی و مائیر پاعیل نیز در این جشن حاضر بودند. سخنرانی صهیونی - خانوادگی مهیج و شادی برای حضار ایراد کردم. 
برایشان از روزهای فقر خانواده نیمرودی و مبارزه روزانه برای نان تعریف کردم. 
فصل‌هایی از گذشته امنیتی‌ام را یادآوری کردم و از تاریخ شرکت «توسعه زمین» از اول قرن تا امروز گفتم. 
سخنرانی‌ام را با این وعده به پایان رساندم: «قصد داریم اهرم اقتصادی شرکت را با ادغام فعالیت‌های اقتصادی بین‌المللی من به راه بیندازیم. وارد فعالیت‌های جدیدی خواهیم شد که شرکت تا امروز انجام نداده است.» از انتصاب عوفر که مخصوصاً از ‌هاروارد آمده بود، به عنوان معاون رئیس به مهمانان خبر دادم. عوفر را برای مدیرعاملی بعد از پایان تحصیلاتش در نظر گرفته بودم. از پیوستن دامادهایم رونی و ایال به هیئت‌مدیره توسعه زمین خبر دادم و خاطر‌نشان کردم که در نظر دارم رونی به ترازنامه‌های شرکت، تأمین مالی شرکت و پروژه‌های خاص رسیدگی کند و ایال به دارایی‌های ارضی شرکت و شبکه هتل‌ها.
پانوشت‌ها:
1. Nimrodi Land Development
2- م: در اینجا نیمرودی یک‌بار دیگر به تبعیض میان یهودیان غربی(اشکنازی‌ها) و یهودیان شرقی(سفارادها) اشاره می‌کند(ر.ک پانوشت 5). این اشاره نیمرودی البته حاکی از یک اعتراف مهم است که با رجوع به اسناد تاریخی نیز صحت آن تأیید می‌شود و آن اینکه حتی یهودیان فلسطین نیز به دنبال تشکیل دولت یهودی و کشور جعلی اسرائیل نبوده‌اند و این یهودیان غربی(اشکنازی‌ها) بودند که نقش اصلی در غصب سرزمین فلسطین و تشکیل رژیم اشغالگر قدس را داشته‌اند.