شهید مدافع حرم احمد رضایی، بهار سال 65 در روستای شهیدپرور اوندر از توابع شهرستان کاشمر در خانواده‌ای مذهبی و کشاورز دیده به جهان گشود. در سال 91 به استخدام سپاه پاسداران درآمد. پس از گذراندن آموزش‌های لازم در پادگان آموزشی شهید ‌هاشمی‌نژاد به عنوان فرمانده گروهان آموزشی مشغول به خدمت شد. خرداد سال 1394 جهت ادامه خدمت به تیپ زرهی 21 امام رضا(ع) نیشابور پیوست. در حالی که هنوز چند ماهی از شروع زندگی مشترکش نمی‌گذشت به صورت داوطلبانه دی ماه سال 94 به صف مدافعان حرم پیوست. احمد رضایی، 14 بهمن همان سال، شهد شهادت را نوشید.

فرازی از وصیت‌ نامه شهید مدافع حرم احمد رضایی خطاب به مادرش: «مادرم می‌دانم که موقع رفتنِ من خیلی نگران بودید ولی هر وقت دلت یاد عزیزانت کرد حتما حضرت زینب(س) را یاد کن؛ از مصیبت‌های حضرت زینب(س) یادت بیاید. مادرم برای اینکه کمی از نگرانیت کم شود می‌دانی حضرت عباس(ع) برای چی لب فرات آب نخورد؟ چون امامشان تشنه بود. مادر می‌دانی حضرت قاسم با اجازه کی وارد میدان شد؟ با اجازه مادرش. مادرم اگر در قیامت بپرسند که جهاد در سوریه برای فرزندان شما مهیا بود، برای چی نرفتند، چه جوابی داری بدهی آیا می‌خواهی بگویی که در هشت سال دفاع مقدس ما وظیفه خود را انجام داده‌ایم؟ نه مادرجان پس حضرت ام‌البنین هم می‌بایست یکی از فرزندانش در کربلا شهید می‌شدند. مادرم و پدرم حالا می‌توانید سرتان را بالا بگیرید و بگویید خدایا این امانت را از ما بپذیر.»