وقتی که در سال 1304 هجری شمسی، یک گروه فیلمبرداری آمریکایی با هماهنگی سرگرد رابرت ایمبری معاون وقت کنسول آمریکا در تهران و تحت سرپرستی دو فیلمساز به اسامی «مریان سی کوپر» و «ارنست شودساک» همراه یک مامور اطلاعاتی به نام «مارگریت هریسون» به ایران آمده و مقادیر زیادی از مناطق عشایر نشین این سرزمین فیلم و تصویر تهیه کردند که تنها قسمت ناچیزی از آنها را تحت عنوان فیلم مستند «علف» عرضه کردند.
اما کسی متوجه نشد اساس تصاویر فیلمبرداری شده از مناطق مختلف ایران، در اختیار سرویس‌های اطلاعاتی غرب قرار گرفت تا عملیات شناسایی مربوطه را انجام دهد و از طریق این فیلم‌ها، مسیرهای مواصلاتی کشور تعیین شد تا نقشه‌های عبور از خاک ایران را ترسیم کنند. مسیرهایی که بعدا در جریان اشغال ایران از سوی متفقین به کار آمد و مورد استفاده قرار گرفت تا با استفاده از آن تصاویر، خاک ایران را در جریان جنگ جهانی دوم اشغال نمایند. 
کسی در آن زمان نمی‌دانست مریان سی کوپر از عناصر مهم سازمان سیا بود که در هماهنگی‌ هالیوود با این سرویس اطلاعاتی و سایر سازمان‌های نظامی و امنیتی آمریکا، نقش مهمی ایفا نمود و نمی‌دانستند مارگریت هریسون عضو ارشد سرویس اطلاعاتی ایالات متحده در کنار آنها قرار داشت و از همه مهم‌تر اینکه نمی‌دانستند انبوه فیلم‌هایی که آنها از سراسر مناطق غرب و جنوب غربی ایران برداشتند نه فقط برای یک فیلم مستند که برای شناسایی راه‌های اشغال و عبور از ایران و رساندن اسلحه به شوروی در جنگی به کار گرفته می‌شود که 14 سال بعد به وقوع خواهد پیوست. آن هم در روزگاری که هنوز از ماهواره‌های و نقشه‌های دقیق جغرافیایی خبری نبود و ارتش‌های بیگانه بایستی می‌دانستند که برای پیروزی در جنگ، چه مسیری را بایستی طی کنند. 
نفوذ مجازی؛ یک کلیک تا مرگ 
کمتر از نیم قرن بعد دیگر نیازی به استفاده از چنین روش‌هایی برای شناسایی در کشورهای هدف نبود. شاید کمتر کسی بداند شبکه اینترنت در سال 1969 با سرمایه‌گذاری و توسط پنتاگون (وزارت جنگ ایالات متحده آمریکا) ایجاد و سپس به دنیا عرضه شد. هدف، نظارت مجازی بر جهانی بود که امپریالیسم آمریکا با طراحی سرویس‌های اطلاعاتی و امنیتی و همچنین پنتاگون، قصد تصرفش را داشته و دارد. اما پنهان نگاه داشتن این موضوع و گسترش شبکه‌های اینترنتی در سراسر جهان، منجر شد به اینکه میلیون‌ها نفر از افرادی که کاربر یا USER لقب گرفتند، در دام تارهای عنکبوتی سیستم اطلاعاتی غرب صلیبی/صهیونی قرار گیرند. 
بر اساس قوانینی که دولت آمریکا وضع نموده، مدیریت شبکه‌های اینترنتی مجاز است تا تمامی اطلاعاتی را که در شبکه جهانی رد و بدل می‌شود کنترل کرده و از آن‌ها استفاده لازم را به عمل آورد. همچنین طبیعی به نظر می‌رسد دولت آمریکا که خود را حافظ امنیت جهانی می‌داند، برای حفظ امنیت دو دنیای مجازی و حقیقی، اطلاعات مورد نیازش را با این توجیه از شبکه‌های اینترنتی به دست آورد؛ آنچه رسما، پس از حادثه 11 سپتامبر به تصویب دولت بوش رسید.  هم اکنون 13 کارگزار اصلی میزبان‌های اینترنتی(HOST) در جهان وجود دارد که از این تعداد 10کارگزار در خاک آمریکا قرار دارند و سه تای دیگر در کشورهای انگلستان، سوئد و ژاپن قرار گرفته‌اند. 
به این ترتیب دولت ایالات متحده آمریکا عملا حاکم مطلق دنیای مجازی ماست. حاکمی که با در اختیار داشتن مدیریت منابع اینترنتی، مدیریت ثبت دامنه‌های اصلی و اکثریت مطلق کارگزاری‌های میزبان (HOST) به خوبی این فرصت را دارد‌، از تمام وقایعی که در شبکه جهانی رخ می‌دهد، مطلع گردد. 
ضمن اینکه پر مخاطب‌ترین سایت‌های جهان و پر طرفدارترین شرکت‌های نرم‌افزاری جهان تحت کنترل دولت آمریکا است؛ به عنوان مثال مایکروسافت که پردرآمدترین شرکت فعال در عرصه IT و ICT در اختیار دولت آمریکاست و همچنین شرکت گوگل که بالاترین اقبال را در میان جست وجوگر‌ها در جهان به خود اختصاص داده است. 
در واقع هر کاربر شبکه اینترنت، به محض اتصال به این شبکه و با هر کلیک ناخواسته انبوهی از اطلاعات شخصی و غیرشخصی را به گردانندگان آن می‌دهد یا در واقع از وی این اطلاعات را می‌ربایند. کارشناسان اینترنت اظهار می‌دارند حتی نصب محیط‌هایی مانند ویندوز، با اتصال به اینترنت کلیه اطلاعات کاربر و عملیات اینترنتی وی را به شرکت عامل یعنی مایکروسافت منتقل می‌سازد.
یعنی دیگر آن عدم تسلط بر اذهان که استانسفیلد ترنر رئیس وقت سازمان سیا پس از پیروزی انقلاب اسلامی به عنوان نقطه ضعف غرب در مقابله با نهضت مردم مسلمان ایران مورد تاکید قرار داد، تقریبا پوشانده شده بود. او گفته بود که ما از طریق ماهواره‌هایمان حتی می‌توانستیم نمره لیموزین برژنف (دبیرکل حزب کمونیست شوروی) را بخوانیم اما نمی‌توانستیم ذهن مردم ایران را بکاویم!
چگونه همه ما زیر نظر هستیم
«Brain Land» نام رمز مرکزی در آمریکا است که تمامی ارتباطات اینترنتی از جمله‌ای میل‌ها و چت‌ها و فوروم‌ها و تماس‌های تلفنی و... را در سطح دنیا کنترل می‌کند و همه اطلاعات هویتی و ارتباطی و شبکه‌های دوستی و فامیلی و... تک تک افراد در پرونده‌های جداگانه‌ای ثبت و ضبط شده تا برای طراحی و اجرای برنامه‌های رسانه‌ای مورد تحلیل قرار گرفته و در عین حال به عنوان اهرم‌های فشار شخصی مورد بهره‌برداری‌های سیاسی و نظامی قرار گیرد. 
 در برخی بررسی‌های اخیر کارشناسان معتبر سایبرنتیک، مفهوم دقیق تر «Brain Land» و شباهت آن با شبکه عصبی بدن را این‌گونه توضیح داده‌اند: 
«...وقتی شما یک ایمیل ارسال می‌کنید تا در اتاق کناری به دست همکارتان برسد، همانند سلولی که پیام عصبی را صادر می‌کند، پیام به مغز رفته و بازمی‌گردد تا به سلول کناری برسد، پیام‌های اینترنتی نیز پیش از رسیدن به نقطه موردنظر شما، ابتدا به مرکز NSA آژانس امنیت ملی یا همان National Security Agency رفته و پردازش می‌شود...یا وقتی از «فینگر پرینت»‌ لپ‌تاپ برای اولین بار استفاده می‌کنید، اثر انگشت شما در همان مرکز ثبت می‌شود و برای شما پرونده‌ای تشکیل می‌دهند و یا برای اولین‌بار که به وب‌کم یا دوربین موبایل و یا تبلت خود خیره می‌شوید مردمک چشم شما را اسکن می‌کنند و این اطلاعات به پرونده شما ضمیمه می‌شود!» NSA در واقع «برین‌لند»(Brain Land) یا همان مغز متفکر است و ما همان سلول‌های متصل به مغزی هستیم که هر حرکت ما را تحت کنترل قرار می‌دهد. براساس مدارک افشاء شده، NSA به طور روزانه سه میلیارد پیام را در مرکز کامپیوتری خود پردازش می‌کند. مدیر این آژانس، بهنگام یکی از معدود مصاحبه‌هایش با مطبوعات، اعلام کرد که باید هر سه ساعت، اطلاعاتی معادل کل کتابخانه کنگره آمریکا را اداره نماید. 
این واقعیتی است که از اسناد مختلف افشا شده توسط رسانه‌های مستقل از جمله توسط ویکی لیکس و جولیان آسانژ و همچنین اظهارات برخی کارشناسان سرویس‌های جاسوسی همانند ادوارد اسنودن سالهاست روشن شده است و کمتر فرد آشنا به فضای وب و اینترنت از آن اطلاع ندارد. 
جنبه دیگر استفاده صاحبان شبکه اینترنت یعنی همان کانون‌های صهیونی از این رسانه عصر پسامدرن، ایجاد شبکه‌های به اصطلاح اجتماعی و خبررسانی بوده و هست تا تحت عنوان جریان باز اطلاعات، در فضائی بسته و کنترل شده، شایعات و اخبار و دستورالعمل‌های مورد نظر خویش را به کاربران منتقل سازند.
کسب اطلاعات از فضای مجازی 
در جولای 2008 یک روزنامه فرانسوی واقعیات جدیدی از پشت پرده شبکه‌های اجتماعی به خصوص فیس بوک را افشا کرد که ثابت می‌کند این شبکه‌ها توسط دستگاه جاسوسی موساد و CIA با هدف جاسوسی در کشورهای هدف راه‌اندازی شده است. واقعیاتی که نشان می‌دهد اطلاعات شبکه‌های جاسوسی و امنیتی برای تحلیل‌های کاربردی جهت ارائه به تینک‌تانک (اتاق فکر)‌ها و مراکز استراتژیک غرب جهت دستیابی به راهکارهای نفوذ از چه راهی به دست می‌آید.
روزنامه یهودی «لومگزین دیسرائیل»با انتشار اسنادی فاش کرد فیس بوک یک سایت استخباراتی اسرائیلی است که برای جذب مزدور و جاسوس به نفع اسرائیل ماموریت دارد. پرونده‌ای که «لومگازین دیسرائیل» برای فیس‌بوک منتشرکرد شامل اطلاعاتی درخصوص راه‌های جاسوسی براساس متدهای مخابرات اسرائیل و آمریکا از طریق افرادی عادی بود که خطرات این ماموریت را نمی‌دانستند.
گزارش مزبور، میزان دست داشتن حکومت اسرائیل در اداره فیس بوک را فاش کرد. تا جایی که سفیر اسرائیل در پاریس این مجله یهودی فرانسوی را متهم به « افشای اسراری کرد که نباید آنها را برای دشمن فاش  می‌کرد». 
«جرالد نیرو» استاد علم روانشناسی در دانشگاه پرووانس فرانسه و صاحب کتاب «خطرات اینترنت» در‌باره این شبکه‌ها نوشت:
«... این شبکه‌هایی که افشا شده‌اند عبارتند از مجموعه‌ای از شبکه‌هایی که توسط روانشناسان اسرائیلی مدیریت می‌شوند و هدف آنان نیز درجه‌بندی و به‌کارگیری جوانان مقیم کشورهای جهان سوم خصوصا آنهائی است که در محدوده نزاع عربی- اسرائیلی حضور دارند و یا مقیم کشورهای آمریکای جنوبی هستند...»
یکی از عناصر اغتشاشگری که در جریان فتنه 88 دستگیر شد، درباره ماموریتی که وب‌سایت فیس‌بوک برای خرابکاری در ایران به او داد، چنین اعتراف کرد:
«... من حدود یک سال و نیم است که برای فیس بوک کار می‌کنم و برای آژانس‌های جاسوسی، اطلاعاتی را که از من می‌خواهند را کسب و به آنها می‌دهم...»
همچنین یکی از کاربران توئیتر درباره فعالیت برای این شبکه مجازی اذعان نمود:
«... توئیتر از من خواسته بود که گفت‌و‌گوهایم با همکاران و دوستانم را در اختیار آنها بگذارم تا مورد استفاده آژانس‌های جاسوسی قرار بگیرد...»